Δηλώσεις καλλιτεχνών για τον θάνατο του Μιχάλη Κακογιάννη

Επικαιρότητα
11/09/2013

Σε δηλώσεις για τον θάνατο του μεγάλου σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη προέβηκαν εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού κόσμου της Ελλάδας.

Θόδωρος Αγγελόπουλος:
«Δεν τον ήξερα και πολύ καλά, ξέρω όμως τις ταινίες του. Νομίζω ότι εξακολουθεί και παραμένει ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του χώρου. Η “Στέλλα” είναι από τις ταινίες που αγαπώ. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι έδωσε πολύ χρόνο για να γίνει το ίδρυμά του, που αποτελεί μία σημαντική μονάδα πολιτισμού σε αυτή την έρημη Αθήνα».

Νίκος Κούνδουρος:
«Κάπου στη δεκαετία του 60, εμφανίζεται μία καινούργια ευρωπαϊκο-αμερικανική, μπορώ να πω, μορφή, στο όνομα του Μιχάλη Κακογιάννη. Ήταν ο πρώτος Έλληνας που κατάφερε να βγάλει τον ελληνικό κινηματογράφο έξω από τα στενάχωρα και επαρχιώτικα σύνορά μας. Ο Μιχάλης Κακογιάννης ήταν ένας από τους τελευταίους πολεμιστές μίας τέχνης που έχει ζήσει τα καλά και τα κακά της. Κυρίως, αυτή την περίεργη δόξα του ελληνικού λαϊκού κινηματογράφου. Γυρίζει το “Ζορμπά” και γίνεται θρύλος. Γυρίζει με την Κάθριν Χέμπορν αρχαία ελληνική τραγωδία, εξαιρετική. Γυρίζει την “Ηλέκτρα” με την Ειρήνη Παπά, εξαιρετική. Ό,τι έκανε μπορούμε να του κολλήσουμε δίπλα τον τίτλο εξαιρετικό, εξαιρετικό, εξαιρετικό. Έτσι ήταν. Τελειομανής, ευρωπαϊκής κουλτούρας και πολύγλωσσος. Κατασκεύασε εκείνο το περίφημο μέγαρο της τέχνης, ένα συναρπαστικό έργο στη καρδιά της Αθήνας, που θα στεγάσει το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έτσι, φεύγει ήσυχος ότι είχε να κάνει για την πατρίδα του, το έκανε».

Παντελής Βούλγαρης:
«Ο Μιχάλης Κακογιάννης για τη γενιά τη δική μας, αλλά και για το μεγάλο ελληνικό κοινό, υπήρξε όχι μόνο ένας μεγάλος δάσκαλος, ένας μεγάλος δημιουργός, αλλά και ένας ανήσυχος πολίτης. Αγάπησε τον τόπο αυτόν. Κύπριος, βεβαίως, και αφοσιώθηκε στο να καταγράψει μέσα από την τέχνη του, κυρίως τον κινηματογράφο, την καθημερινότητα, τα προβλήματα των σύγχρονων ανθρώπων, καταφέρνοντας να δημιουργήσει ταινίες που παραμένουν οριακά επιτεύγματα σε αυτή τη δύσκολη τέχνη, αξιοποιώντας ένα πολύ μεγάλο και πολύτιμο καλλιτεχνικό επιτελείο. Από τους ηθοποιούς δεν είναι τυχαίο ότι ίσως οι συναρπαστικότερες ερμηνείες των τριών μεγάλων γυναικών, της Μελίνας, της Έλλης Λαμπέτη και της Ειρήνης Παπά, έχουν καταγραφεί στις δικές του ταινίες. Επίσης, το γεγονός ότι, τα τελευταία χρόνια, που είχε αποσυρθεί από την καλλιτεχνική δράση δημιούργησε αυτό το πολύτιμο πολιτιστικό κέντρο στην οδό Πειραιώς, έναν χώρο για νέους δημιουργούς και νέους θεατές, είναι ένα ακόμη δείγμα της σημαντικής του παρουσίας. Ταξιδεύει τώρα για το μεγάλο ταξίδι για να βρει φίλους στου “παραδείσου τα μπουζούκια” όπως λέει στη “Στέλλα”. Θα τον θυμόμαστε πάντα με συγκίνηση».

Γιάννης Σμαραγδής:
«Ο Μιχάλης Κακογιάννης ήταν μια πολύ μεγάλη προσωπικότητα που τόσο ο ελληνικός κινηματογράφος όσο κυρίως η χώρα μας του οφείλει πολλά γιατί με την τέχνη του κινηματογράφου που είναι η τέχνη που φτιάχνει τους μύθους στον 20ο αιώνα με τη σπουδαία ταινία του “Αλέξης Ζορμπάς” κατάφερε να αλλάξει το πρόσωπο της Ελλάδας και να κάνει τη χώρα μας διεθνή προορισμό. Άλλαξε το πρόσωπο της Ελλάδας, άλλαξε το πρόσωπο του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Μιχάλης Κακογιάννης μαζί με τον Νίκο Κούνδουρο είναι οι δύο μεγάλοι πυλώνες του ελληνικού κινηματογράφου. Ο ένας πυλώνας έπεσε, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει , όμως το έργο του θα μείνει αιώνιο».

Γιώργος Μιχαλόπουλος:
«Είναι μια τεράστια απώλεια στο χώρο του κινηματογράφου και του θεάτρου. Είναι ένας δημιουργός που έβγαλε το καλό πρόσωπο της Ελλάδας προς τα έξω. Ένας ευαίσθητος άνθρωπος που νοιαζόταν το σύνολο. Κατά την ταπεινή μου άποψη είναι μια τεράστια απώλεια για το χώρο της τέχνης».

Αλέκος Φασιανός:
«Από τους ηγέτες του ελληνικού κινηματογράφου, ο πιο σπουδαίος, ένας άνθρωπος της σύγχρονης ιστορίας του κινηματογράφου. Έδωσε μια καινούργια ώθηση στον ελληνικό κινηματογράφο προβάλλοντας θέματα μεγάλων συγγραφέων. Η κληρονομιά που μας άφησε του είναι καταπληκτική. Με το “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” περιέγραψε την πραγματικότητα με μια μεγάλη συγκίνηση, με έναν δικό του τρόπο τελείως πρωτοποριακό».

Νικήτας Τσακίρογλου:
«Υπήρξε ένας μεγάλος σκηνοθέτης ιδιαίτερα του κινηματογράφου που μας χάρισε μεγάλες επιτυχίες και στο σύγχρονο κινηματογράφο με τη Λαμπέτη και το Χορν και τη Μελίνα Μερκούρη στη “Στέλλα”, αλλά ασχολήθηκε και με την αρχαία τραγωδία στην “Ιφιγένεια εν Αυλίδη” που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Δεν είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του στον κινηματογράφο, συνεργάστηκα στο θέατρο σε μία παράσταση με την Κάτια Δανδουλάκη και τη Χρυσούλα Διαβάτη στο “Ναν”, όπου εκεί γνώρισα από κοντά τον καλλιτέχνη. Η απώλεια είναι μεγάλη. Είναι μια προσωπικότητα που θα θυμόμαστε πάντα».

Ειρήνη Παπά:
«Έφυγε και μας περιμένει στο θέατρο το αιώνιο. Άφησε ένα έργο πίσω του, ένα χώρο όπου δοκιμάζονται καλλιτεχνικές παραστάσεις και στο χώρο του θεάτρου και το χώρο του τραγουδιού όπου την επισκεπτόμαστε τακτικά εμείς οι καλλιτέχνες και παρακολουθούμε ενδιαφέροντα θεάματα».

Λευτέρης Βογιατζής:
«Υπήρχε ανάμεσά μας μία αμοιβαία εκτίμηση. Είναι πολύ σπουδαία για τον ελληνικό κινηματογράφο η τριλογία του “Το κυριακάτικο ξύπνημα”, “Το κορίτσι με τα μαύρα” και το “Τελευταίο ψέμα”, νομίζω ότι είναι ίσως οι ωραιότερες ελληνικές ταινίες που γυρίστηκαν. Δεν ήξερα ότι ήταν άρρωστος , πολύ λυπάμαι για το χαμό του, δεν το ήξερα».

Σωτήρης Χατζάκης:
«Με βαθιά θλίψη και οδύνη πληροφορηθήκαμε την αποδημία του μεγάλου Έλληνα δημιουργού, Μιχάλη Κακογιάννη. Η προσωπικότητα, το ταλέντο και η δυναμική του τον κατέστησαν μέλος της παγκόσμιας κοινότητας των καλλιτεχνών και πρεσβευτή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Το κενό που αφήνει είναι δυσαναπλήρωτο».

Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
«Το έργο του Μιχάλη Κακογιάννη, διαχρονικό, πρωτοπόρο, με ελληνική ψυχή και παγκόσμια απήχηση, συνδέθηκε με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, γαλούχησε γενιές κινηματογραφόφιλων, σφράγισε τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μετεξέλιξή του. Διανοούμενος δημιουργός, με μοναδική καλλιτεχνική ματιά και βαθιά γνώση του αρχαίου θεάτρου και του κινηματογράφου, ήταν ο πρώτος που έβγαλε την εγχώρια κινηματογραφία εκτός ελληνικών συνόρων. Η κληρονομιά του είναι ανεκτίμητη, το κενό, που αφήνει δυσαναπλήρωτο».

www.artistbook.gr
26/7/2011

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ιούνιος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1234
567891011
12

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παιχνίδια εξουσίας

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
13

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παρασκευή + 13

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
1415161718
19202122232425
2627282930
Ιούνιος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Η Λυσιστράτη

Η Λυσιστράτη | Θέατρο Βράχων “Μελίνα Μερκούρη”

Ο Πέτρος Φιλιππίδης θα ζωντανέψει ένα μεγάλο συμβολικό και πολιτικό πρόσωπο της παγκόσμιας κωμωδίας, τη «Λυσιστράτη». Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και η Ναταλία Τσαλίκη θα αναμετρηθούν, με το πρώτο και ίσως καλύτερο ζευγάρι που γέννησε η ...
Γιώργος Κουτουλάκης -

Γιώργος Κουτουλάκης - "Από το ρεμπέτικο στο λαϊκό" | Πέραν - Το καφέ αμάν της πόλης

Τις Παρασκευές του Ιουνίου, στο «Πέραν, το καφέ αμάν της πόλης» γλεντάμε με τον γνωστό -κυρίως από τη συνεργασία του με τον μεγάλο σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη στην τηλεοπτική του σειρά «Ονείρου Ελλάς»- δεξιοτέχνη του μπουζουκιού με το ...

Αρχη