Θέατρο και Δημοτικό Σχολείο

Επικαιρότητα
23/11/2011

Η θεσμοθέτηση της θεατρικής αγωγής στο ολοήμερο σχολείο και η διαθεματική διδασκαλία των μαθημάτων στο Δημοτικό Σχολείο έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις μιας ευρύτερης συζήτησης για τη μεθοδολογία και τη διδακτική του θεάτρου στην εκπαίδευση. Άλλοι αντιλαμβάνονται ότι το θέατρο στο σχολείο είναι η σχολική γιορτή ή η παράσταση, άλλοι την ελεύθερη δράση του θεατρικού παιχνιδιού, άλλοι την θεατρική αγωγή ως θεωρητικό μάθημα για το θέατρο, άλλοι τις θεατρικές τεχνικές ως όχημα για τη διδασκαλία των μαθημάτων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κυρίαρχη πρακτική της θεατρικής έκφρασης στα σχολεία, η θεατρική παράσταση, διανθίζεται στο σύγχρονο σχολείο, με μια πιο εργαστηριακή προσέγγιση του θεάτρου και με στόχο όχι την οργανωμένη παραγωγή ενός «καλλιτεχνικού» έργου, αλλά τη διεύρυνση της επικοινωνίας και την αναζήτηση των εκφραστικών μέσων των μαθητών.

ΣΥΝΤΟΜΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Στη δεκαετία του ʽ70 εμφανίστηκε στην Ελλάδα ο όρος θεατρικό παιχνίδι, που αφομοιώθηκε μέσα από εργαστήρια που οργάνωναν οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων αποτελώντας μια ανεξάρτητη, αλλά πολύ αγαπητή δραστηριότητα για τα παιδιά εκτός εγκύκλιου προγράμματος. Το θεατρικό παιχνίδι αναπτύσσεται μέσα από μεθοδολογία που εμπεριέχει δράσεις ενεργοποίησης, παρατηρητικότητας, συνεργασίας και περιπέτειας. Σε αυτές κυρίαρχος είναι ο ρόλος του εμψυχωτή, ο οποίος μέσα από μια διαδοχή ρόλων και κοινών δράσεων οδηγεί τα παιδιά σε θεατρικές συμβάσεις και πρωτότυπες δράσεις. Το θεατρικό παιχνίδι είναι μια διαδικασία με συγκεκριμένη μέθοδο και κυρίως στόχο: να μπορέσει μια ομάδα να λειτουργήσει πυρηνικά, να αποκτήσει ταυτότητα μέσα από τη θεατρική επικοινωνία, να βρίσκεται σε δημιουργική ετοιμότητα να υιοθετήσει, με θεατρικό τρόπο, αυτά που συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή.

Μέσα στη δεκαετία του ΄90, μια άλλη εφαρμογή (γνωστή στις ευρωπαϊκές χώρες από τη δεκαετία του ΄50) είναι αυτή του εκπαιδευτικού δράματος ή θεάτρου στην εκπαίδευση. Πρόκειται για αυστηρά δομημένες παιδαγωγικές διαδικασίες που δια μέσω των θεατρικών πρακτικών αξιοποιούν το θέατρο για να διδάξουν τα γνωστικά αντικείμενα όλων των μαθημάτων αλλά και των αξιών και εμπειριών της ζωής, με σκοπό την ολόπλευρη προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη των συμμετεχόντων καθώς και την αφομοίωση της γνώσης μέσα στο κοινωνικό της πλαίσιο. Χωρίς να αποκλείεται, η δημιουργία θεατρικής παράστασης δεν αποτελεί προϋπόθεση, ούτε βασικό στόχο μιας τέτοιας εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Στα τέλη της δεκαετίας του ʽ90, η «Θεατρική Αγωγή», μάθημα του ολοήμερου, η πρώτη θεσμικά υποστηριγμένη θεατρική δραστηριότητα στο Δημοτικό Σχολείο, περιλαμβάνει τόσο το θεωρητικό επίπεδο επαφής των μαθητών με τις έννοιες του θεάτρου όσο και την πρακτική εφαρμογή, δηλαδή την υλοποίηση απλών συνθέσεων ή σύνθετων καταστάσεων που απορρέουν από δραματοποιήσεις και σκηνικές δράσεις. Το φετινό ομότιτλο βιβλίο μάλιστα, προορισμένο για τους μαθητές της Πέμπτης και της Έκτης Τάξης, αποδεικνύει την αξία και τη συνέχεια της προσπάθεια μιας ευρύτερης καλλιτεχνικής παιδείας για τους νεαρούς μαθητές.

Σύμφωνα με την θεατρολόγο και επιστημονικό συνεργάτη στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πάτρας, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, το σημερινό σχολείο αξιοποιεί τις δυνατότητες του θεάτρου με δύο βασικές εκφράσεις:

1. Από τη μια είναι αυτοί που κάνουν θέατρο με τους μαθητές με σκοπό να οδηγηθούν σε ένα άμεσο θεατρικό αποτέλεσμα, στην παράσταση και μάλιστα μερικές φορές με καλλιτεχνικούς όρους, μερικοί εκ των οποίων μάλιστα εντελώς αντιπαιδαγωγικοί όπως η διαδικασία της διανομής.

2. Από την άλλη, υπάρχει η τάση το θέατρο να είναι αφορμή για ένα εργαστήριο ελεύθερης δράσης, χωρίς την υποχρέωση της σκηνικής ανταπόδοσης και με προτεραιότητες παιδαγωγικές και εκπαιδευτικές, όπου η καλλιτεχνική έκφραση είναι το μέσο, όχι το αποτέλεσμα.

«Αιτούμενο των ημερών είναι να βρούμε πού τέμνονται οι δύο αυτοί κύκλοι του καλλιτεχνικού αποτελέσματος και της παιδαγωγικής διαδικασίας. Μπορούμε μέσα από παιδαγωγικές μεθόδους χρήσιμες για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη του παιδιού να οδηγηθούμε σταδιακά από την ελεύθερη δράση σε ένα σκηνικό αποτέλεσμα και αργότερα, σε ένα οργανωμένο σκηνικό αποτέλεσμα. Ο τελικός στόχος, αυτών των μικτών διαδικασιών, ωστόσο, είναι η δημιουργία καλών θεατών, οξυδερκών κριτών και δραστήριων πολιτών», καταλήγει η κυρία Κακουδάκη/

www.artistbook.gr

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Μάϊος - 2019
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1

Θέατρο - Παραστάσεις

Ο Παίκτης
2

Θέατρο - Παραστάσεις

Ο Παίκτης
3

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
45
678

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
9

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
10

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
1112
131415

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
16

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
17

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
18

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
Οι παίκτες

Μουσική - Συναυλίες

Δημήτρης Ζερβουδάκης
19
20212223

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
24

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
2526
272829

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
30

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
31

Θέατρο - Παραστάσεις

Οι 7 κόρες της Εύας
Μάϊος - 2019

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Οι παίκτες

Οι παίκτες | Αλκμήνη

Σ’ ένα μικρό πανδοχείο μιας επαρχίας, ένας ικανός χαρτοπαίκτης με ειδίκευση στις απάτες της τράπουλας έρχεται με σκοπό να αλιεύσει τα ανυποψίαστα θύματά του. Όμως εκεί τον περιμένει κάτι απρόσμενο... Ένα παιχνίδι για το τυφλό πάθος της ...
Otherwise by Φόρμιγγα art. Γιάννης Παπαγεωργίου

Otherwise by Φόρμιγγα art. Γιάννης Παπαγεωργίου | Θέσις 7

Το «Otherwise» συνεχίζεται και τις Τετάρτες του Μαΐου. Μελωδίες και ήχοι που αποτελούν σημεία αναφοράς για τους καλλιτέχνες που θα ανέβουν στη σκηνή, αλλά και για όλους μας, θα γεμίσουν τον ατμοσφαιρικό χώρο του «Θέσις 7». Αγαπημένα ...

Αρχη