River Party Νεστόριο Καστοριάς - Να το πάρει το ποτάμι;

Προτάσεις
11/09/2013

Ο Στάθης Δράκος μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία που έζησε στο 33ο River Party στο Νεστόριο Καστοριάς.

Αρχές Αυγούστου όπως και κάθε χρόνο. Για ένα μήνα και κάτι παραπάνω οι μέρες μετρούν αντίστροφα, οι γονείς το παίρνουν χρόνο με το χρόνο απόφαση πως εκείνες οι μέρες είναι αφιερωμένες σε μια άγνωστη παρέα του Βορρά, ενώ λοιποί φίλοι αναρωτιούνται γιατί αφήνουμε την θαλπωρή των Δωδεκανήσων και τρέχουμε στην υγρασία του Αλιάκμονα και την απομόνωση του Νεστορίου.

Πριν καλά καλά ξεπεράσεις το τσουχτερό κρύο της πρώτης βραδιάς (ειδικά αν είναι η πρώτη σου φορά πιθανόν να τα παρατήσεις όλα και να κλείσεις κάποιο δωμάτιο στο χωριό του Νεστορίου) μαθαίνεις ότι ο "Disco Partizani" (κατά κόσμον Shantel) θα ανοίξει το River.

Θεότρελοι άνθρωποι, τόσο στη σκηνή όσο και εκτός, δίνουν ένα παλμό που ακόμα και διπλάσιο αλκοόλ από το ήδη υπάρχον δεν θα μπορούσε να δώσει. Χορός, χορός και κάπως έτσι, πάνω στο χοροπηδητό και ακούγοντας από 7.000 κόσμο πως "Κρύο δεν έκανε ποτέ στην Ελλάδα", αρχίζεις να το πιστεύεις και ξαπλώνεις στα βράχια του ποταμού με το βλέμμα σου να ξεφεύγει ελαφρά προς τα πάνω. Μονομιάς ξεχνάς την εξάντληση, όταν ακούς πως υπάρχουν κι άλλοι που δίνουν τόπο στην οργή και άφεση αμαρτιών στα λιοντάρια. Αιώνιος ο Παύλος, και αληθινός.

Οι επόμενες μέρες είχαν αφίξεις πολλές. Φίλοι που ξεχάστηκαν, καλλιτέχνες που έτρεχαν στην ψιλή βροχή για το soundcheck, φοβούμενοι μην τους χαλάσει καμιά μπόρα τη συναυλία και άλλα τέτοια αγχωτικά μεν, καλλιτεχνικά δε. Ένα ήταν το σίγουρο και κάθε φορά που ψιλόβρεχε το άκουγες από ξέμπαρκες παρέες. Κρύο δεν κάνει στην Ελλάδα αφ' ενός και αφ' ετέρου "Δεν ξενερώνουμε ποτέ".

Πέμπτη 4 Αυγούστου και αρχίζουν τα διλήμματα. Από τη μία μεριά ο Χαρούλης να τραγουδά για κάποιον "Χειμώνανθο" που τόσο καιρό ήθελες να ακούσεις ζωντανά απ' τα χείλη και το λαούτο του, από την άλλη η παρέα που χθες ημίνηφάλιος γνώρισες και πολύ συμπάθησες να ξημεροβραδιάζεται σε μια ατέλειωτη παρτίδα "Tichu "και κάπου πιο πάνω σε ένα κιόσκι ο Χρήστος Παπαμιχάλης, ο αγαπημένος μας παραγωγός που από την ξελογιάστρα Αθήνα και το "Μελωδία" ανέβηκε να δώσει τις μουσικές του ομορφιές στο Ραδιόφωνο του Ρίβερ. (Συνήθως εκεί καταλήγαμε παρέα με τον κύριο που παραπονιόταν κάθε βράδυ ότι του 'κλεψαν το τσίπουρο). Παράπονο κανένα! Για 400 χιλιόμετρα από το σπίτι μας, είχαμε επιλογές εξόδου.

Και ενώ η επόμενη πέρασε χωρίς πολλά πολλά, με το Βασίλη Παπακωσταντίνου να θυμάται κάθε μπαρ, κάθε εστιατόριο, κάθε στενό του Ρίβερ χωρίς να καταβάλει την παραμικρή προσπάθεια, ο κόσμος λίγο από ευγένεια και λίγο από τη μπύρα, να στέλνει χαιρετίσματα στην τότε εξουσία και ένας Θάνος Μικρούτσικος αυταπόδειξη ύπαρξης ζωντανής και αληθινής μουσικής, χωρίς φαμφάρες, με ένα πιάνο, μια κιθάρα και ένα Θηβαίο (κουρεμένο) να βγάζει την ψυχή του και να μας την παραδίδει άνευ όρων.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΕΜΟΙΑΖΕ ΚΟΝΤΙΝΟ. ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΚΙΟΛΑΣ.
Ανεβήκαμε και εμείς στη σκηνή με τους Minor να πούμε τα δικά μας, αγχωμένοι βέβαια και με πεσμένη ψυχολογία γιατί η ζωή στο Ρίβερ (συμπεριλαμβανομένης και της δικιάς μας) θέλει τον Αγγελάκα της κάπου στα ενδιάμεσα, ή τουλάχιστον έτσι είχα νιώσει στα τόσα χρόνια.

Μικρή σημασία είχαν όλα αυτά καθώς σκοτείνιαζε ο καιρός απότομα και πριν καλά καλά η Θεοδοσία τραγουδήσει για τη "Θάλασσα" άρχισε να βρέχει τόσο που κρύφτηκε ο κόσμος κάτω από κιόσκια και σκηνές, και φώναζε συνθήματα κατά της βροχής. Να τ' ακούσει η βροχή (και η μάνα της ) και να τραβάει τα μαλλιά της! Πάλι καλά, μετά από ένα μισάωρο περίπου Tarira Tarira, απόλυτο αερικό η Τσαλίγο και μια νέα δουλειά που τόσο καιρό ήθελα να ακούσω ζωντανά και εγώ και πολλοί άλλοι και προφανώς δικαιωθήκαμε.

Το πολιτιστικό σοκ δε, ήταν όλη η επόμενη ώρα στην οποία άκουγα τραγούδια που η γενιά μου αγάπησε και σιγοτραγούδησε τόσο πολύ που η αυθεντική φωνή των Κατσιμιχαίων με έκανε να ανατριχιάσω λιγουλάκι. Και αφού δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις, αγκαλιάζεις δειλά δειλά τους φίλους σου, κάποιον άγνωστο που συγκινήθηκε με την Τσαλιγοπούλου και τα παιδιά των δρόμων, κάνα δυό τυπάκους από την παραγωγή που ξέμειναν ή τελείωσε η βάρδια τους και τραγουδάτε για εκείνο το μέλλον που μας τρομάζει όσο να πεις. Πιο επίκαιρο και αποκαρδιωτικό από ποτέ!

Τελευταία μέρα ξημέρωσε. Βλέπεις τριγύρω κοπελιές να δακρύζουν για τις εφήμερες παρέες που έκαναν και δυστυχώς μετά από πέντε μέρες θα αναγκαστούν να παρατήσουν (η αλήθεια είναι πως μεγαλοποιούνται σε κάθε μορφής κοινόβιο οι εκάστοτε σχέσεις, πόσο μάλλον όταν οι 10 βαθμοί Κελσίου σε κάνουν να νιώθεις ότι πέρασες κάτι δύσκολο με τους "γείτονες"), παραγωγούς και stage managers να χαίρονται που όλα πήγαν κατ' ευχήν (ίσως και με το παραπάνω, καθ' ότι το 33 Ριβερ σημείωσε και ρεκόρ προσέλευσης κόσμου εκτός των άλλων), παρέες με κιθάρες να αποχαιρετίζονται παίζοντας κάποιο τραγούδι που θυμίζει inside joke για αυτούς και άλλα πολλά που σε στεναχωρούν όσο και να μην το πιστεύεις και κάνουν το Ρόκο που ακούγεται στο bachground να φαίνεται πιο συμπαθής από ότι θα περίμενες. Η καρδιά μου θα σπάσει κλπ.

Ξημερώνει και το ξέρεις. Θα πρέπει να μετρήσεις για άλλη μια φορά μέχρι το 360 αντίστροφα, να μαζέψεις τους πάντες, να μην σε νοιάζει τόσο για το πρόγραμμα όσο με το ποιοι θα είναι δίπλα σου στα lives που θα σκυλοβαρεθείς, να έχεις ένα μικρό υποχθόνιο μειδίαμα που θα καταφέρεις να δεις σε 5 μέρες και με λιγότερα από 50 ευρώ όλους αυτούς τους καλλιτέχνες που άλλοι περίμεναν χρόνια και έκαναν μέρες οικονομία για να ακούσουν ζωντανά ( ακόμα και αυτούς που εσύ μπορεί να μην αντέχεις καν σαν άκουσμα, κι όμως ξυπνάς ακούγοντάς τους σε ένα stage που απέχει 30 μέτρα από το χώρο σου), να μη χρειαστεί να αγοράσεις καινούργια σκηνή γιατί είστε πλέον τόσοι πολλοί στη Ριβεροπαρέα που θα τα βολέψετε κάπως, να πάρεις να κλείσεις έναν εφεδρικό ξενώνα γιατί 10.000 κόσμος σε 20 τουαλέτες αποτελεί εκτός από σκάνδαλο, βρωμιά... (πολύ βρωμιά!) και όλα είναι έτοιμα!

34 και ελπίζουμε…

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ιούνιος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1234
567891011
12

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παιχνίδια εξουσίας

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
13

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παρασκευή + 13

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
1415161718
19202122232425
2627282930
Ιούνιος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Το κορίτσι που πέφτει, πέφτει, πέφτει

Το κορίτσι που πέφτει, πέφτει, πέφτει | Θέατρο Rex

Μία παράσταση εμπνευσμένη από διηγήματα του Ντίνο Μπουτζάτι. Σε σκηνοθεσία της Λίλο Μπάουρ, η παράσταση οδηγεί τον θεατή σε μία άλλη διάσταση των πραγμάτων. Μια νεαρή κοπέλα, η Μάρτα (Αναστασία Κονίδη), στέκεται στην κορυφή ενός ...
Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Θέατρο Βράχων “Μελίνα Μερκούρη”

Ο διαχρονικός Βασίλης Παπακωνσταντίνου θα παρουσιάσει στο κοινό του κομμάτια από το καινούριο του άλμπουμ, αλλά φυσικά και παλαιότερα, αγαπημένα μουσικά κομμάτια, που παραμένουν αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου. Επιλέγοντας τραγούδια ...

Αρχη