Ο Λεωνίδας Καλλιδώνης μας μιλά για το βιβλίο του «Τα δείπνα της Εκάτης»

Συνεντεύξεις
11/09/2013


«Θα τον σκοτώσω εγώ», είχε εξομολογηθεί εκείνη στον παπά...


Και μετά, ήρθε η καταραμένη νύχτα. Η νύχτα με το μπουρίνι που σήκωσε στέγες, γκρέμισε μάντρες και ξεχέρσωσε ακόμη και βράχια απ' τα βουνά. Τέτοια καταιγίδα δε θυμούνταν ούτε οι πιο παλιοί. Άρχισε ύπουλα, μ' ένα αιφνιδιαστικό χαλάζι, πάγος ξηρός και χοντρός σαν βότσαλο, το γύρισε σε αστραπόβροντα και μετά σʼ ένα μανιασμένο πουνέντη που έφερε μαζί του και όλη τη βροχή της δύσης. Τόσο νερό... Ωκεανός σωστός... Ρήμαξε λιόδεντρα, έπνιξε ζώα και ξέκανε μελίσσια.

Στο χωριό, κλεισμένοι όλοι στα σπίτια τους μέχρι να περάσει το κακό νερό, τίποτα δεν άκουσαν, τίποτα δεν είδαν. Με το ξημέρωμα πια, κάποιες λίγες ξάγρυπνες γριές τόλμησαν να ξεπορτίσουν για να δουν τι είχε αφήσει πίσω της η καταιγίδα. Και τότε, τον βρήκαν μέσα στο ρημαγμένο απ' το χαλάζι αμπέλι του. Γυμνό και σακατεμένο στʼ αχαμνά...

Είχε ξεψυχήσει με τα μάτια γουρλωμένα. Η θυσία είχε ολοκληρωθεί. Η σκοτεινή θεά, χορτασμένη πια, έπαψε να μοιρολογά. Σκούπισε τα δάκρυά Της, έστρεψε το βλέμμα Της προς το βροχερό ουρανό και χαμογέλασε θριαμβευτικά στην ασημένια Σελήνη. Ήταν ώρα να ταΐσει και τα σκυλιά...».

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Ποιός δεν έχει ενδοιασμούς για την ποιότητα και την εντιμότητα των πολιτιστικών και καλλιτεχνικών «προϊόντων» που διαφημίζονται στην τηλεόραση; Οι περισσότεροι και όχι άδικα. Θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, ακόμα και βιβλία αμφιβόλου ποιότητος βρίσκουν μια θέση στη μικρή οθόνη απλώς και μόνο επειδή υπάρχει το «μέσο» για να διαφημιστούν και να γίνουν εμπορικές επιτυχίες… στο τέλος όμως η αίσθηση που μένει είναι ότι απλά μας «πιάσανε κορόιδα».

Όταν μάθαμε για το βιβλίο «Τα δείπνα της Εκάτης», το οποίο διαφημίζεται εντόνως από ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό δεν συγκινηθήκαμε ιδιαιτέρως. Κάτι μας τράβηξε όμως… ίσως το εξώφυλλο, ίσως ο πολλά υποσχόμενος τίτλος του και έτσι του δώσαμε μια ευκαιρία. Ανοίξαμε την πρώτη σελίδα και ξεκινήσαμε το διάβασμα…

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ
Οφείλουμε να πούμε πως το βιβλίο μας εξέπληξε, λόγω της πρωτότυπης απόδοσης της έντονης υπόθεσης. Το θέμα δεν είναι εύκολο, πρόκειται για έργο δυνατά αφηγηματικό, με έντονη δράση, που σου κόβει την ανάσα. Δεν λείπει το περιγραφικό κομμάτι, αλλά η έμφαση δίνεται στο σταδιακό «ξεδίπλωμα» των χαρακτήρων και την κατάδειξη της ψυχολογίας των ηρώων. Ο αναγνώστης εισχωρεί «ανώδυνα» στο μικρόκοσμο του συγγραφέα για να δοκιμάσει την πικρή γεύση του κόσμου των ΜΜΕ, των νέων που κάποτε είχαν όνειρα, αλλά στην πορεία τα «σκότωσε» η ίδια η ζωή με τις παράλογες απαιτήσεις της, της τρελής κούρσας για κέρδος των απανταχού προϊσταμένων των γραφείων και του σιωπηρού δράματος που κάποιοι βιώνουν καθημερινά.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ
Μια μανιακή serial killer σκοτώνει άντρες σε κάθε πανσέληνο αφήνοντας σημειώματα χαραγμένα στα κορμιά των άψυχων αρσενικών. Τα εγκλήματα πραγματοποιούνται σαν προσφορά στη θεά Εκάτη. Εδώ μπαίνει ο δημοσιογράφος Αλέξης Αβερκίου, ο οποίος κυνηγά την αποκλειστικότητα των ερευνών των εγκλημάτων. Στην ιστορία μπαίνει και ο περίεργος συγκάτοικος του δημοσιογράφου και μια σειρά ατόμων που εμπλέκονται και που δημιουργούν ένα γαϊτανάκι μυστηρίου. Ο δημοσιογράφος όμως γίνεται μέρος των άψογα προμελετημένων εγκλημάτων, που γίνονται πάντα υπό το φως της πανσελήνου… Έντεκα πανσέληνοι, έντεκα δείπνα για την Εκάτη, η οποία ζητά αίμα για να εξαγνίσει τους σκάρτους γιους της... Θα προλάβει να δειπνήσει για δωδέκατη φορά…;

ΜΙΛΑ ΣΤΟ artistbook.gr Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΛΛΙΔΩΝΗΣ
Μιλήσαμε με το γνωστό δημοσιογράφο τηλεοπτικού σταθμού, Λεωνίδα Καλλιδώνη για την πρώτη του συγγραφική απόπειρα:

Κατʼ αρχάς συγχαρητήρια για το αποτέλεσμα της δουλειάς σου. Το βιβλίο μας εξέπληξε από τις πρώτες σειρές του. Η πλοκή, η τραγικότητα του πρωταγωνιστή και το έγκλημα ως κάθαρση σε καθηλώνουν από τις πρώτες σελίδες. Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με τη συγγραφή;
-Μάλλον προέκυψε κάποια στιγμή που θα αναζητούσα διέξοδο από κάτι που θα με βασάνιζε. Δεν μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου πότε συνέβη αυτό και με ποια αφορμή. Αυτό, πάντως, που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι ότι πέρα από εκείνο το σημείο «μηδέν», όπως το αποκαλώ, η συγγραφή του βιβλίου συνέχισε να αποτελεί μια «ψυχοθεραπευτική» απασχόληση και διέξοδο για αρκετά χρόνια, τουλάχιστον πέντε…

Και πώς γεννήθηκε η ιδέα του βιβλίου;
-Δυστυχώς, ούτε εδώ με βοηθά η μνήμη μου, αν και έχω φτάσει να πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος λόγος που συμβαίνει αυτό, κάποια «ανώτερη δύναμη», ίσως, που σου «φυτεύει» στο μυαλό το σπόρο, την ιδέα. Άλλωστε, όλο το βιβλίο γράφτηκε κάπως έτσι. Δεν είχα σκελετό της ιστορίας όταν άρχισα να γράφω. Κατά έναν περίεργο τρόπο, όμως, όλα τα στοιχεία της ιστορίας, τα πρόσωπα, τα ονόματα, οι ημερομηνίες «κούμπωναν» χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, λες και «κάποιος» ή «κάτι» διάλεγε να μου δώσει το σωστό κομμάτι του παζλ τη σωστή στιγμή…

Η ιστορία που διαδραματίζεται στο βιβλίο ή μέρος αυτής θα μπορούσε να είχε βγει από κάποιο «σκονισμένο» αστυνομικό ρεπορτάζ. Ισχύει κάτι τέτοιο;
-Ναι, αλλά όχι από δικό μου ρεπορτάζ. Ως ιατρικός ρεπόρτερ δεν έχω ούτε προσλαμβάνουσες ούτε καν τις απαιτούμενες γνώσεις για να σταθώ ως αστυνομικός ρεπόρτερ. Εντούτοις, το «έγκλημα» βρίσκεται διαρκώς γύρω μας, πλάι μας και δυστυχώς δεν είναι διόλου «σκονισμένο». Μπορεί να αποτελέσει μια «φρεσκότατη» πηγή έμπνευσης για ιστορίες με «καλούς και κακούς».

Λένε πως για τους συγγραφείς είναι δύσκολο να βγάλουν τον εαυτό τους από τις ιστορίες που γράφουν. Υπάρχουν στο βιβλίο βιογραφικές αναφορές;
-Σίγουρα υπάρχουν, αλλά όχι τέτοιες που θα με ταύτιζαν με κάποιον από τους βασικούς ήρωες. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, είτε θα βρισκόμουν στη φυλακή είτε θα με είχαν αποκληρώσει οι δικοί μου… Νομίζω ότι μάλλον κάνω «πέρασμα» από το βιβλίο, σαν τη φιγούρα του Χίτσκοκ μέσα από τις ταινίες του.

Με την υπόθεση που διαδραματίζεται στο βιβλίο, φοβάσαι μην σου «κολλήσουν» την ταμπέλα του «καταραμένου» συγγραφέα;
-Για να πω την αλήθεια, θα το ήθελα πολύ… Άλλωστε, πιστεύω ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάποιος συγγραφέας που να έχει κερδίσει αυτή την ταμπέλα. Και ναι, θα προσπαθήσω να το πετύχω εγώ… Άλλωστε, βαδίζω στο ίδιο μονοπάτι με τα «Δείπνα της Εκάτης», έχοντας αρχίσει να γράφω κάτι ακόμη.

Αυτό ήθελα να ρωτήσω. Λένε πως η συγγραφή του δεύτερου βιβλίου είναι πάντα πιο δύσκολη από την πλευρά της δομής, της φρεσκάδας, της πρωτοτυπίας, κ.ο.κ. Εσύ συμμερίζεσαι την ίδια άποψη;
-Σίγουρα. Αλλά, αυτή τη φορά, τυχαίνει να έχω σκελετό. Τυχαίνει να θυμάμαι πώς αποφάσισα να αρχίσω τη συγγραφή του δεύτερου βιβλίου. Τυχαίνει να θυμάμαι πώς γεννήθηκε η ιδέα. Πάνω απʼ όλα, όμως, δεν ξεχνάω ότι έχω πάρει ήδη εξαιρετικές κριτικές για την πρώτη μου συγγραφική απόπειρα, άρα, δεν θα πρέπει να απογοητεύσω όσους με γνώρισαν μέσα από τα «Δείπνα της Εκάτης». Το μόνο σίγουρο, λοιπόν, είναι ότι θα ματώσω και πάλι.

Το πρώτο σου βιβλίο ομολογουμένως είναι άρτια γραμμένο, ενώ από εμπορικής πλευράς είναι πετυχημένο. Σε φοβίζει η ιδέα ενός δεύτερου βιβλίου που ενδεχομένως να μην πάει τόσο καλά;
-Δεν με φοβίζει, αλλά σίγουρα θα με απογοήτευε μια εμπορική αποτυχία. Όποιος σου πει ότι δεν τον νοιάζει η επιτυχία θα σου πει ψέματα. Κι εγώ προσπαθώ να αποφεύγω να λέω ψέματα.

Ποιούς συγγραφείς διαβάζεις περισσότερο;
-Ίσως δεν θα έπρεπε να αναφερθώ ονομαστικά, διότι από τον ίδιο συγγραφέα μπορεί να έχω διαβάσει κάτι που θεωρώ αριστούργημα, αλλά και κάτι που θα το παρομοίαζα με «πατάτα». Σε γενικές γραμμές, όμως, μπορώ να πω ότι αποφεύγω τις γυναίκες συγγραφείς και οποιοδήποτε βιβλίο έχει να κάνει με το «επαπειλούμενο» είδος της μοντέρνας γυναίκας. Αποφεύγω, επίσης, συγγραφείς που ασχολούνται, ως μονομανία, με τον εμφύλιο πόλεμο ή τη μικρασιατική καταστροφή. Μπούχτισα…! Αντίθετα, βρίσκω αρκετά γοητευτική τη Βιρτζίνια Φλιν και ακόμη περισσότερο τον Πίτερ Ακρόιντ, ίσως διότι γράφουν για εγκλήματα χωρίς να σκοτώνουν τη φαντασία του αναγνώστη…

Έχεις επιρροές από αυτούς;
-Ίσως από τον Ακρόιντ. Όταν είχα διαβάσει το έργο του «Ο Νταν Λίνο και η κωμωδία του τρόμου», ήταν από τις λίγες φορές που έπιασα τον εαυτό μου να ζηλεύει αυτού του είδους τη γραφή. Όπως είχα νιώσει να γοητεύομαι και από τον Μάρκες, στο «Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων». Αριστουργηματική γραφή, μοναδικό πάντρεμα του εγκλήματος με την ψυχολογία.

Θα ασχοληθείς και με άλλα θέματα ή θα παραμείνεις στο ψυχολογικό – αστυνομικό θρίλερ;
-Λένε ότι έχω έμφυτη αίσθηση του χιούμορ και ότι μπορώ να κάνω εύκολα τους άλλους να γελάσουν. Λένε, λοιπόν, ότι θα έπρεπε να δοκιμάσω κάτι πιο ελαφρύ, πιο κωμικό. Μπορεί να γίνει και αυτό κάποια στιγμή. Για την ώρα, όμως, κυνηγάω εκείνη την ταμπέλα που λέγαμε… του «καταραμένου» συγγραφέα.

Είναι γνωστό ότι αρκετά από τα βιβλία που διαφημίζονται διαρκώς στην τηλεόραση δεν προσφέρουν τίποτα λογοτεχνικά ή καλλιτεχνικά. Σου πέρασε από το μυαλό η σκέψη «καλύτερα να μην διαφημιστεί ώστε να μην δυσφημιστεί»;
-Όταν πρωτοείδα το βιβλίο μου να διαφημίζεται στην τηλεόραση, η αλήθεια είναι ότι κολακεύτηκα. Στην πορεία, μάλιστα, ήθελα να βλέπω τη διαφήμιση διαρκώς. Κάποια στιγμή, βέβαια, διαφημιζόταν τόσο πολύ που δεν πρόσεχα καν τα σποτ που έπεφταν στην τηλεόραση. Είχα μπουχτίσει ακόμη και εγώ. Τώρα, όμως, που η διαφήμιση του βιβλίου έκανε τον κύκλο της και τα σποτ έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο, στεναχωριέμαι κάπως… Άρα, δεν μπορώ να απαντήσω στο ερώτημά σου αν προτιμώ ή όχι τη διαφήμιση. Αυτό, πάντως, που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι μου αρέσει να διαβάζω καλές κριτικές για την προσπάθειά μου.

Ευχαριστώ.

www.artistbook.gr
21/7/2011

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Αύγουστος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
123456
78910111213
1415

Θέατρο - Παραστάσεις

Άλλος για Survivor
1617181920
21222324252627
28293031
Αύγουστος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Γιε μου πού πας;

Γιε μου πού πας; | Αθηνά

Η ζωή ενός γιού θα αλλάξει όταν καταφθάσουν στην Αθήνα οι γονείς του από την επαρχία. Μία κωμική παράσταση με πολλές ανατρεπτικές στιγμές. Τι συμβαίνει όταν ένας επαρχιώτης έρχεται απροειδοποίητα στο σπίτι του γιου του στην Αθήνα γιατί ...
Tom Odell

Tom Odell | Τεχνόπολις

Ο Tom Odell θα βρεθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Τεχνόπολη την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου. Είναι μόλις 26 χρονών και ήδη μετρά 2 ολοκληρωμένα άλμπουμ, εκατομμύρια πωλήσεις και views των τραγουδιών του, υποψηφιότητες ...

Αρχη