Συνέντευξη Daniel Lommel

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Συνέντευξη Daniel Lommel

Ο χρόνος και οι κριτικοί έχουν τοποθετήσει τον Γάλλο Daniel Lommel στο πάνθεον των 10 καλύτερων χορευτών της γενιάς του. 
Γεννήθηκε στο Παρίσι και σπούδασε χορό στη Σχολή Μπαλέτου της Βασιλικής Όπερας της Λιέγης με τον Joseph Lazzini, γίνεται μαθητής της Nora Kiss στο Παρίσι.  Προσλαμβάνεται στο Μπαλέτο του Αμβούργου, υπό τη διεύθυνση του Peter Dijck.  Σύντομα εντάσσεται στα «Μπαλέτα του 20ου αιώνα» του Μωρίς Μπεζάρ, όπου παραμένει δεκατρία χρόνια σαν σολίστας και στη συνέχεια σαν καλλιτεχνικός συν-Διευθυντής.  Στο διάστημα αυτό χορεύει με τους πιο φημισμένους καλλιτέχνες, όπως οι Jorge Donn, Paolo Bortoluzzi, Suzanne Farrell.  Από το 1975 μέχρι το 1983 ερμηνεύει το «Lieder eines fahrenden Gesellen» με τον Rudolf Noureyef στις μεγαλύτερες σκηνές των ΗΠΑ και της Ευρώπης. 
Το 1980, με τη συνδρομή Ελλήνων καλλιτεχνών και προσωπικοτήτων ιδρύει στην Αθήνα το «ΑΕΝΑΟΝ Χοροθέατρο» (www.aenaon.eu).  Από το 1982 μέχρι το 1989, εδραιώνει τη χοροθεατρική ομάδα του ΚΘΒΕ στην Θεσσαλονίκη
Το 1990 επιστρέφει στη Γαλλία και διδάσκει κλασικό μπαλέτο και αρχαίο δράμα στο Κρατικό Ωδείο της Τουλούζης και στο Κέντρο Χορογραφίας του Ζοζέφ Ρουσίλλιο, συνεχίζοντας πάντα τις χορογραφικές του δημιουργίες.  Το 1996 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του σχήματος χορού της Κρατικής Σχολής Χορού της Μπουρζ και την καλλιτεχνική διεύθυνση του ομώνυμου φεστιβάλ.  Από το 1990 μέχρι το 2002, το ʽΑέναον Χοροθέατροʼ του Ντ. Λομμέλ παρουσιάζει πάνω από 60 έργα σε τουλάχιστον 700 παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 
Το 2002 επιστρέφει στην Ελλάδα, αυτή τη φορά στην Αθήνα.  Ο Daniel Lommel υποστηρίζει με πάθος ότι «η τέχνη είναι μια λειτουργία και δεν υπάρχει άλλος δρόμος.  Δεν είμαστε άνθρωποι εμείς, είμαστε στο περιθώριο.  Έτσι κι αλλιώς όταν χορεύουμε δεν μιλάμε.  Κι όπως λέει κάποιο αιγυπτιακό ρητό ʽο χορός αρχίζει εκεί που σταματάει ο λόγοςʼ».
Το «Αέναον Χοροθέατρο» του Daniel Lommel παρουσίασε πρόσφατα (12-24 Ιουνίου 2012) στο Θέατρο «Βασιλάκου» (Προφήτη Δανιήλ 3 και Πλαταιών, Κεραμεικός, τηλ: 210-3470.707) την παράσταση «Ο Λαβύρινθος του Χορού», με μουσική Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ: «Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ», «Κοντσέρτο για 2 βιολιά και ορχήστρα» και Μωρίς Ραβέλ: «Μπολερό», από την Φιλαρμονική της Βιέννης (https://vimeo.com/44040051).

Ο κ. Daniel Lommel μίλησε στο ArtistBook

 Ένας άνθρωπος προσκεκλημένος από τα μεγαλύτερα θέατρα της Ευρώπης και της Αμερικής επιλέγει να μείνει στη Θεσσαλονίκη. Θέλετε να μας εξηγήσετε αυτή την επιλογή; 
Ήρθα στην Ελλάδα το 1980 για ένα σεμινάριο έντεκα ημερών στην Πινακοθήκη και τελικά έμεινα για δέκα χρόνια.  Ήταν μια άλλη Ελλάδα τότε.  Πόρτες ανοιχτές, άνθρωποι ανοιχτοί και φιλόξενοι, γιαγιάδες που κερνούσαν φρούτα στα πανέρια. Έλεγα τότε για τη διαμονή μου στη χώρα «άπλωσα σχοινιά από καμπαναριό σε καμπαναριό, γιρλάντες από παράθυρο σε παράθυρο, χρυσές αλυσίδες από αστέρι σε αστέρι και χορεύω».  Επέλεξα τη Θεσσαλονίκη σε σχέση με την Αθήνα γιατί το μόνο μεγάλο θέατρο που υπήρχε τότε ήταν το ΚΘΒΕ.  Όταν κάναμε περιοδείες, η υποδοχή του κοινού ήταν συγκλονιστική.  Θυμάμαι ένα χωριό με 593 κατοίκους, ήταν στην παράσταση οι 592 (μια γιαγιά δεν είχε έρθει γιατί κρατούσε το μωρό). Θυμάμαι και έναν παπά, που στο τέλος της παράστασης σηκώθηκε και είπε «Αυτή είναι η μοναδική γλώσσα που θα πρεπε να μιλάει ο άνθρωπος: ο Χορός». 

Πείτε μας πως προέκυψε το «Αέναον Χοροθέατρο»
Ήμασταν με τον Φραγκίσκο Βουτσίνο στη Λυών, το 1979, όταν με παρότρυνε να δημιουργήσω μια ομάδα χορού στην Ελλάδα.  Ήμουν ήδη φίλος και με τον Αλέξη Ακριθάκη, ο οποίος θα έκανε τα σκηνικά και κοστούμια της πρώτης παραγωγής μου.  Μετά γνώρισα τον Ιόλα, την Μελίνα.  Πήρα την απόφαση.  Για το όνομα «Αέναον», έψαχνα μια λέξη που να αποδίδει κάπως το «Evolution».  Μετά από πολύ καιρό, ήρθε ξαφνικά η ʽεπιφοίτησηʼ, με βοήθησαν και οι Έλληνες φίλοι μου στα «βαφτίσια» του ΑΕΝΑΟΝ.  Όσο για το «ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ», ο όρος αυτός δεν υπήρχε ακόμη τότε.  Μόνο «μπαλέτο» ή «χορόδραμα».  Το Chorotheatro ήταν ο όρος που ήθελα ακριβώς, θεωρούσα ανέκαθεν συναρπαστικό να διασκευάζω θεατρικά έργα σε μπαλέτο.  Ο Μίνως Βολανάκης ήταν εκείνος που μας παραχώρησε έναν μαγικό τόπο για την πρεμιέρα: το Θέατρο Βράχων (Μελίνα Μερκούρη) στα παλιά νταμάρια του Βύρωνα.  Η πρεμιέρα μας έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 1980 με «ΤΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ ή ΑΡΘΟΥΡΟΣ ΡΕΜΠΩ».  Η περιπέτεια ξεκίνησε και από τότε το «ΑΕΝΑΟΝ Χοροθέατρο» έχει παρουσιάσει πάνω από 60 έργα και τουλάχιστον 700 παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.  Είμαστε πάντα σε αναζήτηση νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών για συμμετοχή σε μελλοντικές δημιουργίες και προτείνουμε μια άποψη σε συνεχή ανανέωση για το κλασικό μπαλέτο του σήμερα.  Αυτή η ανθρώπινα παλέττα, αυτή η πλειονότητα από γνώμες και τεχνικές, προτείνει κάθε στιγμή νέες χορογραφικές επιλογές και εξουδετερώνει τη γλωσσική ρουτίνα του λεξιλογίου του χορού και τους αυτοματισμούς της χορογραφίας.  Η επεξεργασία τώρα είναι πιο αργή, πιο στοχαστική από πριν και πιο προσωπική όσον αφορά στις ανάγκες των ερμηνευτών, αλλά και πιο κοντά στις επιθυμίες μου οι οποίες εμψύχωναν τους πρώτους μου ενθουσιασμούς. 

Φέτος παρουσιάζετε το «Ο Λαβύρινθος του Χορού», πείτε μας μερικά λόγια για αυτή την παράσταση.
Ο Λαβύρινθος είναι μια ποιητική αναπαράσταση του αγώνα του ανθρώπου στην καθημερινή πραγματικότητα.  Το σύμβολο του Λαβύρινθου είναι μια εικόνα των δυσκολιών που συναντάμε όταν ταξιδεύουμε στη ζωή.  Ο κύκλος στον οποίο εγγράφεται ο λαβύρινθος συμβολίζει την ενότητα, την τελειότητα: παραπέμπει στην ολοκλήρωση της ζωής. Ο λαβύρινθος είναι μια αναπαράσταση της ίδιας της ζωής.  Κατά μια γενική έννοια, η μουσική του Bach στην παράσταση, μπορεί να θυμίζει μια λαβυρινθική κατασκευή. 

Τελικά για αυτόν που δεν έχει το μίτο της Αριάδνης, πόσο εύκολο είναι να βρει την έξοδο του λαβυρίνθου;
Ο λαβύρινθος δεν είναι ένας δαίδαλος, είναι μονόδρομος.  Δεν χάνεται κανείς, αντιθέτως, βρίσκει τον δρόμο του.  Ο λαβύρινθος είναι μια αναπαράσταση της ίδιας της ζωής.  Μάλιστα, για τους Αιγύπτιους, σημαντικότερο ήταν να φτάσει κανείς στο κέντρο, ενώ για τους Έλληνες το σημαντικό ήταν να επιστρέψει από αυτό.  Δεν ξέρω για την έξοδο από τον Λαβύρινθο, εγώ αγαπώ τον Μινώταυρο

Πολλές και αξιόλογες οι συνεργασίες σας. Ποια θα λέγατε πως ξεχωρίζετε;
Μωρίς Μπεζάρ, Ζωρζ Μπαλανσίν, Τζούλιαν Μπεκ, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Γιάννης Ρίτσος, Μάνος Χατζηδάκης, Ιόλας, Μίνως Βολανάκης, Μελίνα Μερκούρη, Αλέξης Ακριθάκης … Να σημειώσω εδώ: Οι Έλληνες, όταν αρχίζουν να είναι καλοί, είναι οι καλύτεροι, όταν γίνονται κακοί, γίνονται οι χειρότεροι…

Σε χρόνια δύσκολα όπως αυτά που βιώνει η Ελλάδα λόγω τις οικονομικής κρίσης, η τέχνη μπορεί να βοηθήσει και αν ναι πως;
Η τέχνη πάντα βοηθάει, με ή χωρίς κρίση, γιατί η κρίση αφορά μόνο τους πολιτικούς.

Τι θα συμβουλεύατε τους νέους καλλιτέχνες
3 λέξεις:  δουλειά, δουλειά, δουλειά !

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Ο «Βεζάλιος», Βέλγος ανατόμος που ήρθε στη Ζάκυνθο και πέθανε το 1614 με παράξενο τρόπο.  Ο Βεζάλιος υπάρχει και στον πίνακα του Ρέμπραντ «Μάθημα Ανατομίας».  Σε λίγο κλείνουν 400 χρόνια από το θάνατό του.  Επίσης, 5 θαυμάσια μοντέρνα έργα θεάτρου Νο του Γιούκιο Μισίμα (Yukio Mishima), ο οποίος αυτοκτόνησε με Sepuku το 1970.  Τα έργα αυτά έχουν ανέβει σαν θεατρικά έργα από τον Μπεζάρ, εγώ θα τα ανεβάσω σαν χοροθέατρο. 

www.artistbook.gr
24/6/2012

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Αύγουστος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
123456
78910111213
1415

Θέατρο - Παραστάσεις

Άλλος για Survivor
1617181920
21222324252627
28293031
Αύγουστος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

ΟΜΕΡΤΑ: Η σιωπή των ανδρών - Καλοκαιρινή Περιοδεία

ΟΜΕΡΤΑ: Η σιωπή των ανδρών - Καλοκαιρινή Περιοδεία | Κηποθέατρο Παπάγου

Παράσταση βασισμένη στο "Nosfemmes" του πολυβραβευμένου Γάλλου συγγραφέα Ερίκ Ασούς. Σε διασκευή του Κώστα Σπυρόπουλου και της Κατερίνας Μπέη. Άμα την πνίξεις... την έπνιξες! Το θέμα είναι, σε καλύπτει κανείς; Σε καλύπτουν οι φίλοι σου; ...
Αλεξάνδρα Λέρτα - Τζένη Καπάδαη

Αλεξάνδρα Λέρτα - Τζένη Καπάδαη | Θέατρο Ρεματιάς

Συναυλία με την Αλεξάνδρα Λέρτα και την Τζένη Καπάδαη στο Θέατρο Ρεματιάς στην περιοχή του Χαλανδρίου. Η Αλεξάνδρα Λέρτα παρουσιάζει, λίγο πριν την επίσημη έκδοσή του, τον δεύτερό της δίσκο με τίτλο "The Echoing Green". Αυτή είναι η ...

Αρχη