ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Ελένη Ζιώγα: Η γυναίκα είναι ο απόλυτος δημιουργός.

Συνεντεύξεις
10/10/2013

Ads
Με αφορμή την επανάληψη του μονολόγου «Το Μυστικό της Κυρίας Έλεν» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης μιλήσαμε με την Ελένη Ζίωγα για την παράσταση, την γυναίκα και όχι μόνο…

«Το Μυστικό της Κυρίας Έλεν» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης πείτε μας για την παράσταση

Είναι μια παράσταση που αφιερώνεται στη μνήμη του πατέρα μου, του Βασίλη Ζιώγα, μιας σπουδαίας φωνής της ελληνικής δραματουργίας , που έφυγε πριν από 11 χρόνια απ΄ τη ζωή εντελώς αναπάντεχα. Κατ΄ επέκτασιν  είναι απότιση μνήμης και στη γιαγιά μου και μητέρα του, την –συνονόματή μου- «κα Έλεν (Ζιώγα)»...  Αλλά , εις βάθος, το κείμενο και αυτό της παράστασης που έγραψα η ίδια , αλλά και εκείνο του μυθιστορήματος του πατέρα μου «Όπως τα κούρντισες Θε΄ μου» στο οποίο βασίστηκα,  είναι ένας ύμνος στην θρυλική Ελληνίδα γυναίκα του προηγούμενου αιώνα.

Πόσο εύκολο είναι να κάνεις μια από σκηνής εξομολόγηση;
Είναι δύσκολο γιατί δεν ξέρεις κατά πόσον μπορεί να ενδιαφέρει τους άλλους αυτή η εξομολόγηση. Είναι εύκολο, γιατί αισθάνεσαι προστατευμένος από τα ίδια τα οικογενειακά σου μυστικά. Ενώ πρέπει να αξιοποιήσεις στο έπακρο ολόκληρο το εκφραστικό οπλοστάσιο που εσύ διαθέτεις, παράλληλα αισθάνεσαι την ελευθερία ότι στο κάτω-κάτω, αν δεν αποδώσεις σωστά αυτό που θες να πεις, ο μόνος που πλήττεται – εκτός βέβαια απ΄ το κοινό!- είσαι εσύ ο ίδιος. Αφού η ιστορία που αφηγείσαι είναι η δικιά σου.

Πόσο ταυτίζονται οι ζωές της γιαγιάς Έλεν με την εγγονή Ελένη;

Σκάβοντας μέσα στον ψυχισμό της γιαγιάς μου, την οποία αγαπούσα πάρα πολύ, αλλά παράλληλα της εναντιωνόμουν, ανακαλύπτω πολλά κοινά στοιχεία. Οι ζωές μας ταυτίζονται ίσως όσον αφορά την αγωνία μας για βιοπορισμό. Έτσι τα έφερε η μοίρα, βλέπετε, που και η εγγονή, όπως και η γιαγιά, αναγκάστηκε να βγει σ΄ αυτόν τον στίβο και να παλέψει. Ευτυχώς όχι με τόσο γιγάντιους εχθρούς όσο εκείνοι με τους οποίους πολέμησε η γιαγιά για να αναδειχθεί εν τέλει ηρωίδα. Αλλά εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι, δεν έχουμε, εκ των συνθηκών την δυνατότητα να αποδειχτούμε ήρωες. Παλιότερα οι άνθρωποι ήταν διαρκώς αντιμέτωποι μ΄ αυτό το αίτημα.

Τελικά η ζωή είναι δύσκολη για μια γυναίκα;
Ακόμα και αν νικήσει όλα τα φαινομενικά εμπόδια το γυναικείο κίνημα, η ζωή για τη γυναίκα  θα είναι πάντα μια  σοβαρή υπόθεση. Επειδή η γυναίκα φέρει την ίδια τη ζωή, είναι η ίδια η ζωή. Η γυναίκα είναι ιερή. Κι αν δεν καταλάβει η ίδια την ιεροσύνη της, δεν θα μπορέσει ποτέ να λάβει αυτό που διεκδικεί -δικαίως!- με τον  όποιον φεμινιστικό ακτιβισμό. Η ζωή για τη γυναίκα γίνεται δύσκολη όταν οι άντρες παύουν να την σέβονται. Και όταν η ίδια δεν έχει συνείδηση του μεγαλειώδους ρόλου της σ΄ αυτή τη γη. Η γυναίκα είναι ο απόλυτος δημιουργός. Γεννάει, γεννάει διαρκώς. Παιδιά, συνοχή, υπομονή, παρηγοριά, χάδι. Τελευταία , επιτέλους, της επέτρεψαν να γεννάει και ιδέες! Η γυναίκα όμως πάνω και πέρα απ΄ όλα είναι η ιέρεια της αγάπης. Χωρίς αυτήν, η αγάπη δεν μπορεί να βρει την αληθινή της εφαρμογή στις κοινωνίες.

Πόσο εύκολος είναι ένας μονόλογος για έναν ηθοποιό;
Είναι ό,τι δυσκολότερο μπορεί να σου συμβεί. Παράλληλα όμως και ό,τι συγκινητικότερο. Στο μονόλογο ο ηθοποιός έχει συμπαίκτη του το κοινό, επομένως σε κάθε παράσταση οφείλει να προσαρμόζεται σ΄ αυτόν τον διαφορετικό συμπαίκτη. Δεν υπάρχει τίποτε δεδομένο. Οφείλει να αφουγκραστεί από την πρώτη του φράση την διάθεση των θεατών και να προσαρμόσει την υποκριτική του ανάλογα. Νομίζω ότι ο μονόλογος, σαν θεατρικό είδος, κερδίζει έδαφος καλπάζοντας. Γιατί, αν πετύχει η σχέση με το κοινό, δημιουργείται ένα είδος αληθινής υπέρβασης, μιας μυσταγωγίας αμφίδρομα λυτρωτικής.

Ποια η γνώμη σου για την Ελληνική κρίση και πώς η τέχνη και το θέατρο μπορούν να συμβάλουν θετικά;
Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι που μπορεί να απαντηθεί συνοπτικά. Έχουν άλλωστε ειπωθεί τόσα.  Προσωπικά, το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να καταθέσω την ανάγκη μου να ελπίζω ασταμάτητα σε μια αλλαγή που θα γεννήσει αυτή η κορύφωση της καταστροφής του κοινωνικού ιστού της πατρίδας μας. Γιατί στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κορύφωση μιας τραγωδίας που ξεκίνησε μετά τον πόλεμο του ʽ40. Και ίσως και προηγουμένως. Να έρθει ο πραγματικός πολιτισμός ξανά πίσω. Να αγαπήσουμε την αληθινή γνώση. Να γίνουμε «σεβαστικοί», όπως πολύ ωραία λέει ο λαός μας. Ταπεινοί με τη σωστή έννοια. Με την έννοια της αλτρουιστικής γενναιότητας. Να πεθάνουν οι « ψευτο- Ελληναράδες». Και να ζήσουν οι «Έλληνες». Τώρα, στο κατά πόσον μπορεί να συμβάλει σ΄ αυτά η καλλιτεχνική δημιουργία, αυτό είναι προφανές. Αρκεί να καταλάβει ο καλλιτέχνης την ευθύνη που καλείται να σηκώσει στις πλάτες του τέτοιες εποχές. Και να έχει τη δύναμη να τη σηκώσει....

Τι προτείνεις στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο;
Ναι μη το κάνουν για βιοπορισμό. Ούτε για δόξα. Να το κάνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Αλλιώς να μην το κάνουν. Γιατί θα υποφέρουν και τα ίδια, και ο κόσμος γύρω τους.

Μελλοντικά σχέδια;
Όπως τα φέρουν τα όνειρα.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ
www.artistbook.gr
20/5/2013

 

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Δεκέμβριος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Δεκέμβριος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Χριστούγεννα με τις « Μικρές Κυρίες»

Χριστούγεννα με τις « Μικρές Κυρίες» | Χυτήριο

Tο διάσημο αριστούργημα της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας "Οι Μικρές Κυρίες" της Λουίζα Μέι Άλκοτ "ενώνονται" μετά από μια ευτυχή συγκυρία στο θέατρο "Χυτήριο". Αυτό το χειμώνα, το μαγικό ραβδάκι της Αθανασίας Καλογιάννη στη σκηνοθεσία, ...
Γιάννης Κότσιρας - Ανείπωτα

Γιάννης Κότσιρας - Ανείπωτα | Σταυρός του Νότου - Κεντρική σκηνή

Στα τραγούδια της καρδιάς του θα μάς ταξιδέψει φέτος ο Γιάννης Κότσιρας. Ανήσυχος και με διαρκή διάθεση για ανανέωση, ο αγαπημένος ερμηνευτής αποφάσισε, με τις φετινές ζωντανές του εμφανίσεις στο «Σταυρό του Νότου», να πάει κόντρα στο ...

Αρχη