ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Φώτης Μακρής: Το θέατρο σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Ads
Φώτης Μακρής. Ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθηγητής υποκριτικής και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου ”Στούντιο Μαυρομιχάλη”. Ένας άνθρωπος με εικοσαετή παρουσία στο χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου φέτος σκηνοθετεί τη «Τελετή» και το «Η νύχτα των δολοφόνων» στο ”Στούντιο Μαυρομιχάλη”. Ο Κυριάκος Τσικορδάνος τον συνάντησε και μίλησε μαζί του για τις παραστάσεις, για το χθες, το σήμερα αλλά και το μέλλον.   
 

Είστε ένας άνθρωπος με πλούσια δραστηριότητα και έντονη παρουσία στο χώρο του θεάτρου, η αγάπη σας γιʼ αυτό σας ώθησε να δημιουργήσετε ένα χώρο, ένα δικό σας χώρο το Στούντιο Μαυρομιχάλη. Μιλήστε μας λίγο γι αυτό.

Έχουμε φτιάξει μια ομάδα, του θεατρικού οργανισμού Νέος Λόγος, μαζί με κάποιους πολύ στενούς συνεργάτες με τους οποίους για δέκα χρόνια περίπου παίζαμε σε διάφορα θέατρα της Αθήνας. Νοικιάζαμε δηλαδή επί της ουσίας για ένα δύο μήνες κτλ. και παίζαμε.
 Πήγαμε σχετικά καλά, με την έννοια ότι κάποια στιγμή μπήκαμε και στις επιχορηγήσεις του Υπουργείου Πολιτισμού το οποίο είναι μια πονεμένη ιστορία. Κάποια στιγμή λοιπόν αποφασίσαμε ότι έπρεπε να δώσουμε το δικό μας στίγμα, αφού θεωρούσαμε ότι είχε δημιουργηθεί και απλώς ήταν διασπασμένο στα διάφορα θέατρα που παίζαμε. Θεωρήσαμε ότι έφτασε η ώρα αυτό το πράγμα να το μαζέψουμε σε ένα δικό μας χώρο. Όλως τυχαίως βρέθηκε στο δρόμο Μαυρομιχάλη. Γιατί είναι πολύ σημαδιακή οδός η Μαυρομιχάλη με την έννοια ότι οι πρώτες τρείς δουλειές, μάλλον πέντε δουλειές, έχουνε γίνει σε δύο θέατρα επί της οδού Μαυρομιχαλη. Το ένα θέατρο υπάρχει ο "Φούρνος", το 'άλλο δεν υπάρχει ήταν ο "Τεχνοχώρος" του Γιάννη του Κακλέα. Όλως τυχαίως όταν ψάχναμε για χώρο βρήκαμε ένα τυπογραφείο το οποίο ξενοικιαζότανε, το πήραμε, το νοικιάσαμε, το φτιάξαμε και από το 2008 λειτουργεί.
 Κύριος σκοπός πέρα από τις δικές μας δουλειές, δηλαδή τις δουλειές του Νέου Λόγου, είναι μια προσπάθεια να τραβήξουμε  ανθρώπους που νιώθουμε συγγενείς, συγγενείς εννοώ όχι τόσο αισθητικά όσο στην όρεξη μας για το θέατρο και στον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Για αυτό το λόγο εκτός από τις δουλειές τις δικές μας παρουσιάζονται πληθώρα άλλων δουλειών.
 Φιλοξενούμε, παραχωρούμε το θέατρο, ζυμωνόμαστε με άλλες ομάδες. Αυτό ήταν το όνειρο μας, δεν είμαστε επιχειρηματίες, καλλιτέχνες προσπαθούμε να είμαστε και αυτά τα τέσσερα χρόνια ομολογώ ότι έχει πάει καλύτερα απʼ ότι περίμενα με την έννοια δηλαδή ότι ήδη ο χώρος έχει εδραιωθεί στην Αθήνα, έχει ακουστεί και είμαστε ευτυχείς σʼ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που συνεχίζουμε.

Έχετε ξεκινήσει μια συνεργασία με τη Δραματική σχολή "Διομήδης Φωτιάδης" όπου απόφοιτοι & μαθητές σας  μπορούν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Πείτε μας γι αυτή τη συνεργασία.

Εκτός από το studio Μαυρομιχάλη, που είμαι καλλιτεχνικός διευθυντής, είμαι καλλιτεχνικός διευθυντής και στη σχολή Διομήδης Φωτιάδης.
Τα τρία χρόνια που ήμουνα στη σχολή μας δινόταν η ευκαιρία και παίζαμε πολύ συχνά στα θέατρα και στην Επίδαυρο και θεωρώ ότι ήταν για μένα μια δεύτερη σχολή.
Αυτή η ευκαιρία που μου δόθηκε τα δυο τελευταία χρόνια που ήμουνα στη σχολή "Φωτιάδης"  θα ήθελα να την μεταλαμπαδεύσω λίγο, με την έννοια ότι αυτή την εμπειρία που είχα εγώ και την οποία θεωρώ ανεκτίμητη, θέλω να την περάσω και στους δικούς μας μαθητές, Οπότε αυτό που ξεκινάει φέτος είναι ότι  θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε κάθε χρόνο δηλαδή απόφοιτοι και μαθητές της σχολής να παίρνουνε μέρος σε επαγγελματικές παραστάσεις. Το θεωρώ ανεκτίμητο αυτό να συμβαίνει και βέβαια γιατί πρέπει να υπάρξει μια συνέχεια, οι νέοι είναι αυτοί που θα δώσουν αυτή τη συνέχεια.

Φέτος ανεβάζετε στο studio Μαυρομιχάλη τη "Νύχτα των δολοφόνων " & την "Τελετή". Δυο λόγια για τις παραστάσεις αυτές.

Αυτή η απόρροια που σας έλεγα της συνεργασίας μας με τη σχολή είναι  τα δύο έργα αυτά, η "Τελετή" του Παύλου Μάτεση σπουδαίο έργο του ʽ65 βραβευμένο τότε με το κρατικό βραβείο θεατρικού έργου. Σουρεάλ θα έλεγα και επηρεασμένο αρκετά από το θέατρο του παραλόγου. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία, η τελετή του έργου είναι μια κηδεία, μια θεία που πέθανε και οι συγγενείς οι οποίοι παρακολουθούνε τα ευτράπελα που συμβαίνουνε στα πλαίσια της προσπάθειας τους να δειχτούν. Η τελετή να γίνει όσο πιο μεγαλοπρεπής γίνεται, να επιδειχθούν τα πράγματά τους, να επιδειχθεί ο άνθρωπος που έχουνε νοικιάσει για να τρέξει για την τελετή. Κατά τη γνώμη μου είναι ένα έργο το οποίο δείχνει ένα από τα συμπτώματα της ελληνικής κοινωνίας και είναι επίσης, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα από τα συμπτώματα που μας οδήγησαν στο σημερινό χάλι, δηλαδή να ξοδεύουμε πολύ περισσότερα απʼ όσα βγάζουμε και να επιδεικνυόμαστε στους άλλους.
   Το άλλο έργο είναι η Νύχτα των Δολοφόνων" του Χοσέ Τριάνα, ο οποίος είναι Κουβανός συγγραφέας , έχει ζήσει κυρίως στο Παρίσι και ζει ο άνθρωπος, το οποίο είναι γραμμένο την ίδια χρονιά με την Τελετή στην Κούβα. Ουσιαστικά είναι ένα πολιτικό έργο θα έλεγα αν και με την έννοια που σας εξήγησα και η Τελετή έχει την πολιτική της προέκταση. Είναι η ιστορία τριών νέων παιδιών που είναι κλεισμένα στο υπόγειο του σπιτιού τους και θεωρούν ότι οι γονείς τους είναι η κύρια αιτία που δεν μπορούν να κάνουν τα δικά τους πράγματα και παίζουν ένα περίεργο παιχνίδι. Λίγο διεστραμμένο παιχνίδι, κάθε βράδυ, κάθε μέρα μαζεύονται εκεί πέρα και κάνουν ότι έχουν σκοτώσει τους γονείς τους με την ελπίδα ότι αυτό το πράγμα θα το κάνουνε κάποια στιγμή στην πραγματικότητα. Αυτή είναι η ιστορία του έργου, όπως καταλαβαίνετε επίσης έχει προεκτάσεις αν λάβουμε υπʼ όψιν και την κουβανική καταγωγή του συγγραφέα είναι ένα έργο το οποίο έχει μέσα την επανάσταση, έχει μέσα την αντίσταση στο παλιό, ένα νέο που θέλει να ξεφυτρώσει αλλά το παλιό τον εμποδίζει. Έχει δηλαδή τις πολιτικές του προεκτάσεις λέγοντας την ιστορία των τριών παιδιών. Έργο πολυπαιγμένο στο εξωτερικό σε πάρα πολλές χώρες, είχε παιχτεί και στην Ελλάδα δύο τρείς φορές.  Και τα δύο έργα λοιπόν και η Τελετή και η Νύχτα των Δολοφόνων είναι έργα τα οποία έχουνε δουλευτεί περίπου ένα χρόνο στη σχολή με τα παιδιά.

Ποιά είναι τα συστατικά με τα οποία επιλέγετε να ανεβάσετε μια παράσταση;

Κυρίως τι θέλω να πω εγώ και τι θέλω να πω εγώ μαζί με τους συνεργάτες μου εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο. Με βάση αυτό προσπαθούμε να βρούμε το κείμενο ή να εφεύρουμε το κείμενο με το οποίο θα μπορέσουμε να πούμε αυτό που θέλουμε. Δηλαδή όταν πέρυσι κάναμε το Ριχάρδο του Σαίξπηρ μια αφορμή ήταν η πολιτική κατάσταση στην οποία ζούμε, μας απασχολούσε πάρα πολύ και ουσιαστικά ήρθε ο Ριχάρδος να μας δώσει το όχημα για να πούμε αυτά που θέλουμε να πούμε. Το βασικό είναι ότι δεν διαλέγουμε έργα που είναι ωραία, δεν διαλέγουμε έργα που έχουνε ρόλους για κάποιους ανθρώπους από μας, γιατί είμαστε μια ομάδα που δουλεύουμε. Διαλέγουμε μόνο τι θέλουμε να πούμε και προσαρμόζουμε τα πράγματα μόνο σε αυτό που θέλουμε να πούμε. Μπορεί το έργο να εφευρεθεί, να το γράψουμε εμείς, να είναι απόσπασμα, μπορεί να είναι κάτι από εφημερίδες, μπορεί να είναι οτιδήποτε αρκεί να βοηθήσεις να εκφράζει αυτό που εμείς νιώθουμε είτε αυτό είναι οργή, είτε είναι θυμός είτε είναι χαρά, είτε είναι απελπισία, απόγνωση.

Με την "Νύχτα των Δολοφόνων" προσπαθείτε να πείτε κάτι για τα σημερινή κοινωνία και τα σημερινά κοινωνικά δρώμενα;

Τι να σας πω τώρα, ναι θέλουμε να πούμε έτσι να μας αφήσουν ήσυχους λίγο γιατί το πράγμα έχει παρατραβήξει και η Νύχτα των Δολοφόνων μπορεί να μην αργήσει για κάποιους.

Ποια ήταν τα σημαντικότερα πράγματα στην καριέρα σας;

Το θέατρο είναι ένα υπέροχο πράγμα που θεωρώ ότι πρέπει να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο για να το κάνεις, επειδή έχει να κάνει με πολύ κόσμο δηλαδή με συνεργασίες. Νομίζω ότι αυτό που κατάφερα εγώ προσωπικά να πάρω μέσα από όλη αυτή τη διεργασία είναι να μπορώ να ακούω λίγο τους άλλους, δηλαδή να μπορώ να συνεργάζομαι και να ακούω τους άλλους. Παρόλο που το θέατρο έχει μια δικτατορική υφή, δηλαδή κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης είναι αυτός ο οποίος θα ορίσει τι τελικά θα επιλεγεί, παρʼ όλα αυτά νομίζω ότι ο καλός σκηνοθέτης είναι αυτός που μπορεί και ακούει. Είναι ένα ακόμη κατάλοιπο που έχω από τη δικιά μου τη σχολή και από τον Κάρολο Κούν τον οποίο τον είχα καθηγητή, πέθανε όταν ήμουν στη σχολή. Ο Κούν τις τελικές γνώμες τις έπαιρνε από τις καθαρίστριες του θεάτρου και από τις ταξιθέτριες. Τις έβαζε και έβλεπαν την γενική και μετά τις ρώταγε, πείτε μου τι καταλάβατε, τι δεν καταλάβατε, τι δεν ήταν σαφές, τι δεν σας άρεσε, τι σας ενόχλησε. Από πολύ απλούς ανθρώπους μπορούσε και άκουγε και έφτανε στο σημείο και άλλαζε την παράσταση μετά τη γενική δοκιμή γιατί πιθανόν μια καθαρίστρια του είπε ότι εκείνο το σημείο ήταν ασαφές, εκείνο το σημείο δεν το κατάλαβε. Αυτό το κουβαλάω από τη σχολή και νομίζω, ότι το έχω καλλιεργήσει μέσα από τη δουλειά μου. Το εφαρμόζω, βέβαια υποχρεωτικά ως σκηνοθέτης κάποια στιγμή θα πάρω εγώ την τελική απόφαση, αλλά προσπαθώ η τελική απόφαση να είναι η συνισταμένη πραγμάτων που έχω ακούσει και έχω επεξεργαστεί.

Μέχρι σήμερα η σημαντικότερη συνεργασία που έχετε κάνει σαν ηθοποιός και σαν σκηνοθέτης;

Για μένα πολύ σημαντική ήταν η σχολή μου. Παρόλο που έχουν περάσει 25 χρόνια, ευτύχησα να μπω σε μια σχολή που το ήθελα πολύ. Δεν έδωσα καν στο Εθνικό και σε χρόνια στα οποία ήταν πάρα πολύ δύσκολα να μπεις στο θέατρο τέχνης, παρόλα αυτά ευτύχησα να μπω. Θαύμαζα του Κούν, θαύμαζα τον τρόπο με τον οποίο δούλευαν, τον τρόπο με τον οποίο ήταν μαζεμένοι εκεί πέρα, ήθελα πάρα πολύ να μπω μέσα σʼ αυτό και με έχει στιγματίσει. Κυρίως στο πως ηθικά αντιλαμβάνομαι το θέατρο και πως λειτουργώ μέσα από αυτό. Άρα νομίζω τα τρία χρόνια της σχολής και τα άλλα τρία-τέσσερα  που δούλεψα ως ηθοποιός στο θέατρο τέχνης και σαν μαθητής που έπαιζα, ήταν αυτά που έβαλαν την σφραγίδα τους και με καθόρισαν σε ότι κάνω.

Ποιά είναι η συμβουλή που δίνετε στους ηθοποιούς μαθητές σας, που ξεκινάνε την καριέρα τους;

Με τη λέξη συμβουλή δεν έχω καλή σχέση, το σιχαίνομαι, πάντα είχα ένα τοίχος όταν μου έλεγαν να σε συμβουλεύσω κάτι. Μέσα στη δουλειά το μόνο που μπορώ να τους επιστήσω την προσοχή είναι στο να μη χάσουνε ποτέ την όρεξη τους για αυτό που κάνουν. Αυτό είναι που είναι για μένα το πιο σημαντικό, το να ξυπνάς κάθε πρωί πεινασμένος να κάνεις θέατρο, να περιμένεις πότε θα πας στην πρόβα, να περιμένεις πότε θα γίνει η παράσταση αυτή η πείνα είναι νομίζω το πιο σημαντικό.

Ποιά είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Μας έχουνε φτάσει σε ένα σημείο, εδώ θα πολιτικολογήσω λίγο, στο οποίο φτάνουμε να μην έχουμε όνειρα. Δεν πρέπει να τους το επιτρέψουμε, τότε θα έχουμε τελειώσει και ως λαός και ως καλλιτέχνες και ως άνθρωποι γενικότερα πέρα από το θέατρο. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε μια τρελή προσπάθεια αν θέλετε να διατηρηθεί ο χώρος, δυστυχώς έχουμε πιεστεί πάρα πολύ. Οι επιχορηγήσεις έχουνε σταματήσει, ο Κος πρωθυπουργός δήλωσε ότι παγώνει τις επιχορηγήσεις σε ΜΚΟ, αστικές μη κερδοσκοπικές οι οποίες είχανε βγει το Φλεβάρη, γιατί ανακάλυψε κάτι σκάνδαλα στις ΜΚΟ. Αναρωτιέμαι, όταν ανακάλυψε σκάνδαλα 1 εκατομμυρίου σε ΜΚΟ τα βάζει με τα 30 χιλιάρικα του θεατρικού οργανισμού Νέος Λόγος και τις 20 χιλιάδες του θεάτρου Τέχνης, μας βάζει όλους στο ίδιο τσουβάλι. Είμαστε σε κατάσταση πάρα πολύ δύσκολη δεν έχουμε όνειρα από δω και πέρα, περιμένουμε μήπως κάποιος μας τα δώσει αυτά, ή μήπως τα πάρουμε μόνοι μας.


 

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Σεπτέμβριος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
123
45678910

Θέατρο - Παραστάσεις

Γιε μου πού πας;
11121314151617
18

Θέατρο - Παραστάσεις

Μπαλέτα Béjart

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
1920212223

Θέατρο - Παραστάσεις

Άμλετ Vs Τέλμα

Μουσική - Συναυλίες

Nicolas Jaar
24
2526

Θέατρο - Παραστάσεις

Αμύντας
2728

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
29

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
30
Σεπτέμβριος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Mon Petit Prince

Mon Petit Prince | Δημοτικό θέατρο Πειραιά

Η παράσταση Mon Petit Prince υπό τη σκηνοθεσία του Δημήτρη Μπογδάνου σε συνεργασία με τον Βασίλη Μαυρογεωργίου, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Λυών 1906. Ο Αντουάν Ντε Σαιντ-Εξυπερύ, μόλις 6 ετών τότε, επιμένει πως η ζωγραφιά του δεν ...
Γιάννης Αγγελάκας & Παύλος Παυλίδης - Περιοδεία

Γιάννης Αγγελάκας & Παύλος Παυλίδης - Περιοδεία | Τεχνόπολις

Δύο μεγάλα ονόματα της ελληνικής ροκ σκηνής, ο Γιάννης Αγγελάκας και ο Παύλος Παυλίδης, θα βρεθούν παρέα σε 4 μέρη της Ελλάδας για να ξεσηκώσουν το κοινό τους. Δύο εμβληματικές φιγούρες του εγχώριου ροκ γίγνεσθαι, ο Γιάννης Αγγελάκας ...

Αρχη