Συνέντευξη-Γιώργος Χρυσοστόμου: Η κρίση θα δημιουργήσει πολιτισμό (β' μέρος)

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Υπάρχει κάποιος ρόλος που έχεις ερμηνεύσει ως τώρα και θεωρείς πως είναι πιο κοντά στον χαρακτήρα σου ως Γιώργος;
Ο Λουκάς του LAPD. Αλλά το θέμα είναι πως έχω βάλει σε κάθε έναν από τους ήρωες αυτούς, ακόμα και στη Λυσιστράτη που έπαιζα μια γυναίκα πρόπερσι στο Εθνικό Θέατρο, ένα κομμάτι μου. Το πως θα ήτανε σε μια αντίστοιχη περίπτωση. Για παράδειγμα έβαλα τον εαυτό μου στο πως θα ήμουν αν ήμουνα γυναίκα; Θα ήμουν έτσι. Στο LAPD αυτό που είδε ο κόσμος είμαι εγώ, είμαι εγώ όταν έχω τα νεύρα μου, απλά στη ζωή μου δεν έχω όλη την ημέρα τα νεύρα μου όπως τα είχα στο σήριαλ.  Απλά ανακαλούσα κάθε φορά το πώς είμαι όταν έχω τα νεύρα μου, κάποιες φορές στα γυρίσματα του LAPD είχα πραγματικά τα νεύρα μου. Τώρα στον Οδυσσεβάχ ένα κομμάτι του εαυτού μου είναι αυτό που παλεύει για κάτι με επιμονή, το ανακαλώ λοιπόν σε κάθε παράσταση. Στον Μακμπέθ έπαιζα  έναν πολύ πατριώτη, συναισθηματικό πατέρα τριών παιδιών, παρόλο που δεν έχω παιδιά αντέδρασα όπως έχω φαντασιωθεί τον εαυτό μου πως θα ήταν αν μάθαινε ότι τα παιδιά του σκοτώθηκαν ή πως είναι όταν ακούω κάτι και με στεναχωρεί και κλαίω σαν Γιώργος. Το έφερα πάνω στην σκηνή και εκεί που χρειάστηκε το έβαλα. Δηλαδή δεν είδα κάποιον άλλον και είπα θα μιμηθώ αυτόν, εννοείτε ότι κλέβω διάφορα αλλά ένα μεγάλο μέρος του κάθε ρόλου είμαι εγώ. Δεν το κάνω μόνο εγώ όλοι οι ηθοποιοί είναι έτσι.

Είπες κλέβεις, ποιος είναι ο ηθοποιός που θαυμάζεις, που έχεις κλέψει περισσότερο από αυτόν; Ποιος είναι το πρότυπό σου;
Όχι δεν έχω κάποιο πρότυπο, όχι από έπαρση απλά δεν είναι ένας. Κάθε χρονιά κάτι βλέπω και στο οποίο κολλάω για λίγο. Για παράδειγμα πέρυσι  κόλλησα με έναν Βρετανό κωμικό, έκατσα και έβλεπα κάθε μέρα πέντε ταινίες του και μετά συνέβη αυτόματα να κάνω τα χέρια μου όπως αυτός, δηλαδή τον αφομοίωσα. Το τέσταρα και με έναν τρόπο σε μια παρέα. Είπα κάτι χωρίς να γνωρίζουν πως ήταν αυτού του κωμικού, το έκανα σαν δικό μου και έκανα κάτι με τα χέρια μου και είδα ότι έπιασε. Έτσι κλέβω.

Υπάρχουν κάποιες συνεργασίες που έχεις ξεχωρίσει, που νιώθεις περήφανος για αυτές;
Μιλάει το αποτέλεσμα αυτού που νιώθω, δηλαδή το γεγονός του ότι με επιλέγει ο Χαραλαμπόπουλος για τρίτη φορά μαζί με το πακέτο Καλέας και είμαι σε ένα team είναι μεγάλη μου χαρά και ικανοποίηση. Ο Βασίλης είναι μια περίπτωση τέτοια και το λέω επειδή θα ξαναπαίξουμε μαζί το καλοκαίρι στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Είναι κάποιοι άνθρωποι που νιώθω ευγνωμοσύνη αλλά και αυτοί μου λένε πως αν δεν ήσουν αυτός που είσαι δε θα σε επέλεγα. Πάντως έχω ξεχωρίσει τους μέχρι στιγμής σκηνοθέτες μου, δηλαδή τους Θωμά Μοσχόπουλο, Γιάννη Καλέα και Δημήτρη Καρατζά,  είναι πολύ ωραίες συνεργασίες. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που μπορεί και δουλεύει με αυτούς τους ανθρώπους. Από συναδέλφους σε κάθε δουλεία που είμαι αγαπιέμαι και αγαπώ, όχι όλους για να είμαι ειλικρινείς, αλλά αυτούς που αγαπώ τους ξεχωρίζω. Παρόλα αυτά βάζω τον Βασίλη γιατί από την αρχή της καριέρας μου, ήτανε και η πρώτη μου δουλειά, στο Κρατικό Θέατρο που έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο κι εγώ ήμουν στο χορό και χωρίς να με ξέρει με βοήθησε πολύ. Ξαφνικά βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα στην Επίδαυρο και κάναμε επιτυχία και ήταν πολύ συγκινητικό, ήταν σαν να με έβγαλε αυτός στο θέατρο με έναν τρόπο.    

Η επιλογές του καστ μιας παράστασης πως πιστεύεις πως γίνονται; Στηρίζονται σε φιλίες για παράδειγμα ή αν αξίζει κάποιος να πάρει έναν ρόλο τον παίρνει;
Πως πιστεύω ή πως ξέρω; Κοίτα, κανένας φίλος μου αν πιστεύει πως δεν έχω ταλέντο δε θα θέλει να παίξω σε μια παράσταση. Πάντα υπάρχει ο στόχος να γίνει καλή δουλειά, από αυτόν τον στόχο ξεκινάει. Το δεύτερο, επειδή είναι και μια δουλειά που έχει τη λέξη παίζω μέσα και δε λες π.χ. πάω στη δουλεία, λες παίζω το βράδυ, και το παίζω έχει σημασία για την ψυχοσύνθεση του ηθοποιού για να κάνει ένα πολύ ωραίο παιχνίδι. Θες να είναι και καλές οι συνθήκες με τους ανθρώπους που δουλεύεις και η χημεία της ομάδας παίζει μεγάλο ρόλο. Βέβαια επειδή είναι ανθρώπινες ψυχές οι ενέργειες μπλέκονται πολλές φορές με διάφορους τρόπους, ή ερωτεύονται ή μισιούνται ή είναι αδιάφορες ή ανταγωνίζονται. Ότι αισθάνεται ένας άνθρωπος με έναν άλλον σε μια θεατρική ομάδα είναι πολύ πιο έντονο. Από ʽκει και πέρα επιλέγεις συνεργάτες που είναι φίλοι σου αλλά είναι πρώτα καλοί συνεργάτες. Αυτό που μου είπε ο Βασίλης λέγοντας του ευχαριστώ που μου πρότεινε να είμαι αυτή τη δουλειά με τον Γίαννη  Κακλέα ήταν ότι αν δεν ήσουν καλός δε στο έλεγα, το πρώτο επίπεδο και το δεύτερο αν δεν ήσουν και καλός και καλό παιδί δεν θα στο έλεγα. Είναι δηλαδή όλο το πακέτο. Σαφώς και κάποιοι οργανισμοί στο χώρο δουλεύουν ή οικογενειακά-σεβαστό και θεμιτό- ή λένε εμείς είμαστε αυτοί οι πέντε φίλοι και δεν μπαίνει κανείς άλλος, επίσης σεβαστό. Για παράδειγμα πέρσι στον Υπηρέτη δύο αφεντάδων ήμασταν όλοι φίλοι αλλά φέτος δεν κολλάει να παίξουμε όλοι σε αυτή τη δουλεία. Βέβαια δεν βάζεις μέσα το τι θα κάνω, είναι και αυτός φίλος… Όχι, είναι δουλειά. Του χρόνου μπορεί να μη ταιριάζω εγώ με τον Βασίλη σε αυτό που σκεφτήκαν ή με τον οποιονδήποτε άλλο.

Εσύ με τι κριτήριο επιλέγεις τις δουλειές σου. Έχεις την πολυτέλεια να απορρίψεις δουλειές; Το έχεις κάνει μέχρι τώρα;
Έχω απορρίψει δουλειές αλλά  πολυτέλεια οικονομική όχι δεν είχα.  Έχω υπάρξει για χρόνια σε άλλη δουλειά μακριά από το θέατρο, ακριβώς γιατί τις απέρριψα. Μετά δε από την τηλεοπτική επιτυχία τα όχι ήταν πιο πολλά γιατί με θέλανε για πράγματα τα οποία είχαν ή σχέση με την τηλεόραση ή με θέλανε για κράχτη ή σαν το καινούριο φρούτο.  Βέβαια εκεί ήταν με το τίμημα του δεν παίζει φράγκο για ένα χρόνο, που είναι μια πολύ γνωστή σε μένα κατάσταση επειδή δεν προέρχομαι από πλούσια οικογένεια. Ξέρω πως είναι οπότε δε με πειράζει και προτιμώ να έχω τη φανέλα περήφανη ας πούμε. Βέβαια μιλάω εκ του ασφαλούς επειδή δεν έχω παιδί ή επειδή δεν συντηρώ οικογένεια ή δεν υπάρχει κάποιος άρρωστος δίπλα μου, είμαι μόνος μου και συντηρώ μόνο τον εαυτό μου. Σαφέστατα αυτά τα στάνταρτ δεν θα τα σκεφτόμουν τόσο εγωκεντρικά να είχα ένα παιδάκι να μεγαλώσω και θα τα έριχνα λίγο. Αυτό θεωρώ πολυτέλεια, το ότι είμαι μόνος μου, οπότε μπορώ να πω ότι δεν θα δουλέψω αυτό το καλοκαίρι γιατί δεν υπάρχει τίποτα να με ενδιαφέρει και θα δουλέψω ως μπάρμαν ή DJ ή δε θα κάνω τίποτα και θα ψωμολυσσάξω.

Έχεις αναφέρει πολλές φορές τη λέξη παιδί και οικογένεια. Θέλεις να τα αποκτήσεις;
Ναι θα ήθελα, το έχω φαντασιωθεί. Πιστεύω και μου το λένε και οι φίλοι μου, ότι θα γίνω πολύ καλός μπαμπάς, όχι τόσο καλός σύζυγος μάλλον αλλά μπαμπάς θα είμαι πολύ καλός. Είναι κάτι που πιστεύω πως θα με ολοκληρώσει με έναν τρόπο αλλά ακόμα είμαι με ένα εσωτερικό παιδί που πρέπει να μεγαλώσει λίγο ακόμα γιατί είναι σε μια εφηβική φάση. Βέβαια και να υπάρχει και ο κατάλληλος άνθρωπος δίπλα.

Δεν είναι λίγο δύσκολες εποχές για να σκέφτεται κανείς να κάνει παιδιά;
Ανέκαθεν ήταν δύσκολες. Και στη χούντα μια χαρά παιδιά γεννιόντουσαν, έζησαν όλοι. Θέλω να πω ότι όταν ο  άνθρωπος αγχώνεται και σκέφτεται το πώς θα είναι όταν φέρει ένα παιδί στον κόσμο αλλά όταν ξαφνικά έρχεται παίρνεις μια δύναμη και έχεις το στόχο να ζήσει αυτό. Κι εγώ όταν γεννήθηκα το ʼ80 δεν ήταν super η Ελλάδα και αν ήταν super η Ελλάδα εμείς δεν ήμασταν. Και ο πατέρας μου έκανε εφτά παιδιά δεν έκανε ένα ή δυο, οπότε αφού μεγαλώσαμε και είμαστε υγιείς γιατί εκείνος είχε την δύναμη να το κάνει και εμείς δεν την έχουμε; Και θα είναι πάντα χειρότερα τα πράγματα οπότε ας κάνουμε αυτό που είναι να γίνει και θα μας κάνει χαρούμενους.

Ο κόσμος έχει στο μυαλό του πως οι ηθοποιοί έχουν μια οικονομική άνεση ισχύει κάτι τέτοιο;
Αυτό ίσχυε κάποτε, δηλαδή κάθε πέρσι και καλύτερα θα έλεγα. Για παράδειγμα οι ηθοποιοί στον ασπρόμαυρο κινηματογράφο έβγαλαν πολλά λεφτά. Τότε ο κινηματογράφος λειτουργούσε όπως η τηλεόραση σήμερα για τα θέατρα, δηλαδή ο κόσμος πήγαινε στο θέατρο να δει τον κινηματογραφικό αστέρα. Όταν άνθισε η ιδιωτική τηλεόραση έπεσαν πολλά χρήματα. Εγώ είμαι μια μέση περίπτωση τηλεοπτικού ηθοποιού, δεν έχω ούτε 50 χρόνια στην τηλεόραση, ας πούμε ότι έχω κάνει ένα σήριαλ γιατί ουσιαστικά το LAPD ήταν το σήριαλ που με πλήρωσε τα άλλα όλα ήταν πολύ λίγα τα λεφτά. Δεν  έχω λύσει το πρόβλημα μου, επειδή άργησαν να έρθουν κάλυψαν τις τρύπες του παρελθόντος και μετά ήρθε και η εφορία και κάλυψε τις τρύπες του μέλλοντος. Είναι μια ψευδαίσθηση. Θυμάμαι μια φορά είχα πάει στη Θεσσαλονίκη και μου έκλεβαν το σπίτι στην Αθήνα, μόλις είχα καταφέρει να πάρω ένα laptop και μου το έκλεψαν, μου λέει κάποιος με πολύ άνεση εντάξει μεγάλε εσύ στην τηλεόραση δουλεύεις θα πάρεις άλλα δύο. Δεν είναι έτσι, η κατάσταση είναι μεροδούλι μεροφάι. Μιλάω για την δική μου περίπτωση βέβαια. Αυτό που θέλω να πω είναι πως από αυτή τη δουλειά σε αυτή τη χώρα δε γίνεσαι πλούσιος. Πλουτίζεις σε άλλα επίπεδα στην τσέπη σίγουρα όχι.

Σε ποια επίπεδα πλουτίζεις;
Στους ανθρώπους που γνωρίζεις. Γνώρισα πολύ κόσμο που αν έκανα μια άλλη δουλεία, αν δούλευα σε μια δημόσια υπηρεσία μπορεί και να μη γνώριζα τόσο πολύ κόσμο. Επίσης δεν τα πάω πολύ καλά με το διάβασμα και είμαι ελαφρός αμόρφωτος με την λογοτεχνία, αναγκάζομαι να διαβάσω κάποια πράγματα λόγω της δουλειάς οπότε εμπλουτίζω τις γνώσεις μου. Ψάχνοντας για ένα ρόλο μαθαίνεις πράγματα. Για τον Οδυσσεβάχ έμαθα ποια είναι τα μέρη του καραβιού, για τον Μάκμπεθ τι γινόταν στην Σκωτία και για τον εμφύλιο κλπ. Αυτές τις γνώσεις μπορεί και να μη τις είχα, όχι ότι θα μου χρειαστούν κάπου αλλά είναι μια ευκαιρία να ανοίξεις τους ορίζοντές σου.

Ποιος είναι ο ρόλος που θα ήθελες να ερμηνεύσεις;
Δεν ξέρω όποτε τον λέω δεν μου κάθετε! Έκανα έναν πολύ ωραίο Πετρούκιο από το Ημέρωμα της Στρίγκλας στη σχολή τον οποίο τον έδωσα και οντισιόν στον Γιάννη Κακλέα πρόπερσι στο Εθνικό για να πάρω τον ρόλο της Κλεονίκης. Τον Πετρούκιο θα ήθελα πολύ να τον κάνω γιατί θέλω και κάτι να ξορκίσω μʼ αυτόν βέβαια. Δεν πιάνω τα μεγάλα ονόματα γιατί δεν μου πάνε νομίζω και είναι και κάποιοι ρόλοι που δεν μπορείς να τους παίξεις. Έχω αποδεχθεί ότι δεν μπορώ να τα παίξω όλα.

Δεν μπορεί ένας ηθοποιός να παίξει όλους τους ρόλους;
Όχι, μπορεί να παίξει ρόλους με πάρα πολλούς τρόπους αλλά όχι όλους τους ρόλους πιστεύω. Δηλαδή μπορεί τον Πετρούκιο να τον παίξω με 200 διαφορετικές version και αυτό να με καθιστά ταλαντούχο αλλά δεν μπορώ να παίξω τον Άμλετ.

Η επιλογές σου είναι κλασικό θέατρο ποια η άποψη σου για το σύγχρονο θέατρο;
Δεν επιλέγω, μέχρι στιγμής με έχει επιλέξει εκείνο. Δηλαδή δεν έχω πει του χρόνου θέλω να κάνω αυτό και γίνεται ούτε έχω την άνεση να πω σε κάποιον σκηνοθέτη, σκέφτομαι να παίξω αυτό σκηνοθέτησε με. Δεν έχω ακόμα αυτή την άνεση και δεν ξέρω και αν θα το ήθελα γιατί και λίγο μεταφυσικά μου αρέσει που έρχεται και με βρίσκει ο κάθε ρόλος. Μέχρι στιγμής έχει συμβεί κάτι πολύ περίεργο, ο κάθε ρόλος κάτι έχει να μου πει για κάτι που ζω έξω από το θέατρο και γίνεται πολύ ωραίο παιχνίδι, οπότε το αφήνω να έρχεται. Ακόμα και την Κλεονίκη που έκανα στην Λυσιστράτη, που ήταν μια γυναίκα, με βοήθησε να καταλάβω μια γυναίκα που δεν μπορούσα να καταλάβω.     
 
Σύγχρονα καλά έργα γράφονται;
Δεν έχω διαβάσει, δεν έχει τύχει. Ξέρω βέβαια πως πια γράφει πάρα πολύς κόσμος, γράφουν οι πάντες. Και αυτό έγινε λόγω τις ανάγκης για δουλεία και αυτό χτίζει πολιτισμό. Γράφονται κείμενα, από αυτά πολλά είναι χάλια αλλά κάποια είναι πολύ καλά προφανώς και βάσει των πιθανοτήτων.

Πόσο εύκολη είναι η δουλειά σας. Πόσο εύκολο είναι να διαβάσεις και να μάθεις ένα ρόλο;
Πολύ εύκολο για μένα, κάποιος που το βλέπει απʼ έξω λέει πως τα θυμάστε όλα αυτά! Σε μένα συμβαίνει το εξής, φωτογραφίζω τη σελίδα και θυμάμαι ότι αυτή η λέξη είναι κάπου εκεί. Βέβαια δεν το μαθαίνεις διαβάζοντας, πηγαίνεις στην πρόβα και το μιλάς και μετά τα θυμάσαι. Μετά μπαίνει η κίνηση μέσα και ξέρει πλέον το σώμα πως σε αυτή τη λέξη κάνεις αυτή την κίνηση και στην επόμενη ατάκα πίνεις το νερό κοκ.  Αυτό μετά  από πέντε φορές γίνεται αυτόματα.

Κινηματογράφος, θα ήθελες να παίξεις σε κάποια ακόμα ταινία;
Θα ήθελα να παίξω σε κάποια ταινία στον κινηματογράφο γιατί μέχρι στιγμής δεν έχω παίξει αλλά έχω συμμετάσχει δυστυχώς. Είναι κάτι που με φλερτάρει και το φλερτάρω πολύ καιρό, φτάνουμε να συνουσιαστούμε και τελευταία στιγμή κάτι γίνεται και φεύγει. Φλέρταρα έντονα με το να κάνω μια ταινία που θα γινόταν για τον Βιζυηνό και θα έκανα τον ομώνυμο ρόλο και πωρώθηκα αλλά δεν έγινε ποτέ. Πρόσφατα ήταν να παίξω σε μια ταινία στη Γαλλία και δεν έγινε ποτέ επίσης… Το αφήνω γιατί μάλλον δεν είναι η ώρα του και από τη στιγμή που καλύπτομαι πάρα πολύ από το θέατρο που είναι η αρχή όλων αυτών και από πλευράς οικονομικής επιβίωσης ας έρθει ο κινηματογράφος όταν είναι να αρθεί.

Είναι και ένα μεγάλο ζήτημα φαντάζομαι και το τι είδους ελληνικές παραγωγές υπάρχουν στον κινηματογράφο σωστά;
Ναι, αυτά που με έχουν συναντήσει λόγω της τηλεόρασης δεν ήταν και τόσο καλά για τη δική μου αισθητική και αρνήθηκα ενώ θα μπορούσα να είχα παίξει σε δύο-τρείς βλακείες. Δε θέλω να το κάνω για να πω έχω κάνει ταινία, δε με νοιάζει. Αν είναι να κάνω κάτι να κάνω μια ταινία που αξίζει, και ξέρεις κάτι, μπορεί και να μην είμαι καλός τελικά. Επειδή έχω κάνει κάποιες δουλειές λογικά αν άστραφτα στο πανί κάποιος θα το έπαιρνε χαμπάρι και δεν το λέω σαν παράπονο απλά υπάρχει πιθανότητα και να μη κάνω. Δεν είναι όλοι για όλα.

Ποια η σχέση σου με την μουσική. Παίζεις μουσική στο «Μπρίκι» πως προέκυψε αυτό; Ήταν στέκι σου;
Ήταν εργασιακός μου χώρος, δούλευα εκεί ως μπάρμαν. Ξεκίνησα από τη Μαβίλη, τότε οι ιδιοκτήτες ήταν οι ίδιοι με αυτό του Παγκρατίου, αφότου πουλήθηκε μεταφέρθηκα στο Παγκράτι και ήμουν ο χειρότερος που υπάρχει! Ένα Σάββατο η πολύ καλή μου φίλη η Έλενα με τον Τάκη που είναι οι ιδιοκτήτες, έψαχναν για DJ. Μου ζήτησε να την σώσω ρωτώντας με αν έχω CD. Της είπα έχω γύρω στα 1000 και μου πρότεινε να πάω να παίξω. Ήμουν διστακτικός γιατί δεν ήξερα να παίζω αλλά τελικά πήγα και έγινε πολύ ωραία βραδιά, μετά αντικαθιστούσα τους DJ στα ρεπό. Πέρσι έπαιζα κάθε Δευτέρα και είχε γίνει must για να φύγει και ο κόσμος από την τηλεόραση της Δευτέρας και να βγει λίγο έξω. Τώρα λόγω του παιδικού πηγαίνω μια φορά στο τόσο μιας και δεν έχω χρόνο.  Έχω λατρεία με την μουσική, με πωρώνει, δουλεύω τους ρόλους μου βάζοντας μουσική στα αυτιά μου. Η μουσική με έχει σε εσωτερικό beat, δουλεύω κίνηση, χορεύω. Μαζεύω πολύ υλικό. Σε μια παράσταση που είχαμε κάνει με τον Κακλέα είχα τη μουσική επιμέλεια.

Τι είδος μουσικής ακούς;
Να σου πω τι δεν ακούω; Να το πάμε ανάποδα; Δεν ακούω ελληνική μουσική αλλά μου αρέσει η ελληνική instrumental για παράδειγμα ένας δίσκος του Χρήστου Θηβαίου χωρίς λόγια μου άρεσε πολύ. Δεν είμαι του hip hop, rap κλπ. Μου αρέσει να ακούω κλασσική μουσική σε βυνίλιο. Αυτά τα ψάχνω και σε σχέση με το Οξυγόνο και τους Άγαμους για τα σκετς, ακούω γιατί μπορεί να μου βγει κάτι. Ακούω ambient, ηλεκτρονικά, ψυχεδελική ρόκ, soul και RʼnʼB αλλά των 70ʼs. Μου αρέσει πολύ η Jazz και κάποιοι πιανίστες όπως ο Bill Evans. Δεν κατεβάζω ταινίες, από άποψη, αλλά μουσική κατεβάζω. Αν μου αρέσει κάτι πολύ το αγοράζω σε cd και αν είναι μεγάλη λατρεία το παίρνω σε βινύλιο. Το να παίζω μουσική το είχα φαντασιωθεί από μικρός βάζοντας τα κασετόφωνα στο δωμάτιο μου να παίζουν και να φαντάζομαι τον κόσμο να χορεύει. Τελικά επειδή ήταν ένας ο στόχος βγήκε.               

Και όταν παίζεις στο Μπρίκι ο κόσμος έρχεται επειδή παίζει ο Χρυσοστόμου ή επειδή του αρέσει η μουσική που παίζεις;
Έρχεται και τέτοιος κόσμος αλλά άμα δεν του αρέσει δε ξαναέρχεται. 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Κυριακή των Βαϊων τελειώνει ο Οδυσεββάχ και θα πάω στη Ρόδο. Μετά θα ξεκινήσουμε «Όρνιθες» με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα με Χρήστο Χαραλαμπόπουλο, Οδυσσέα Παπασπηλιώπουλο, Κώστα Μπερικόπουλο, Βαγγέλη Χατζηνικολάου και πολλούς άλλους. Το χειμώνα θα είμαι πάλι στο θέατρο Πόρτα με τον Θωμά Μοσχόπουλο που θα κάνουμε την «Μικρή γοργόνα» με την Μαρία Σκουλά ως αφηγητές που θα λένε την ιστορία της. Υπάρχει και κάτι βραδινό αλλά ακόμα δεν έχω ιδέα τι ακριβώς είναι. Τηλεόραση και κινηματογράφο τίποτα!     

Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ >>

www.artistbook.gr
29/3/2012

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ιούνιος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1234
567891011
12

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παιχνίδια εξουσίας

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
13

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παρασκευή + 13

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
1415161718
19202122232425
2627282930
Ιούνιος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Φιλιώ Χαϊδεμένου - Καλοκαιρινή Περιοδεία

Φιλιώ Χαϊδεμένου - Καλοκαιρινή Περιοδεία | Θέατρο Ρεματιάς

Μία θεατρική παράσταση με αληθινές ιστορίες μία γυναίκας από τη Μικρά Ασία. Με την μοναδική Δέσποινα Μπεμπεδέλη, μαζί της ο Ζαχαρίας Καρούνης, τέσσερις εξαίρετοι ηθοποιοί και δυο σολίστες μουσικοί. Μετά την μεγάλη ανταπόκριση του ...
Μιχάλης Τζουγανάκης

Μιχάλης Τζουγανάκης | Θέατρο Πέτρας

Μέσα από τον παλμό της μουσικής του θα δονήσει το συναίσθημά μας και θα μας χαρίσει μια ιδιαίτερη μουσική και ερμηνευτική εμπειρία. Μαζί του εμφανίζεται ο Αλέξανδρος Τζουγανάκης, με τον οποίο πρόσφατα κυκλοφόρησαν το νέο τραγούδι, Το ...

Αρχη