ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Κατερίνα Διδασκάλου: Ερωτεύτηκα... την «πόρνη από πάνω»

Συνεντεύξεις
11/09/2013


Με αφορμή την παράσταση «Η πόρνη από πάνω» στο Καφεθέατρο η Κατερίνα Διδασκάλου μίλησε στο ArtistBook για την πορεία της στο χώρο της υποκριτικής, τις συνεργασίες που ξεχώρισε και τα μελλοντικά της σχέδια...

Κατερίνα, από μικρή στο σανίδι του θεάτρου, τι ήταν αυτό που σε τράβηξε τόσο πολύ στο επάγγελμα αυτό;

Εντάξει, από μικρή δεν θα το έλεγα, δεν ήμουν από τα παιδιά που έπαιζαν.. μόνο σε σχολικά σκέτς. Ομολογουμένως έλεγα ότι θα γίνω ατομικός επιστήμων όταν ήμουν δέκα χρονών, δεν έλεγα ποτέ ότι θα γίνω ηθοποιός στα παιδικά μου χρόνια. Αυτό προέκυψε αργότερα, στην εφηβεία μου, γύρω στα 15.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις «Θέλω να γίνω ηθοποιός»;

Πάντα ήμουν η πρωταγωνίστρια σε όλα τα σχολικά σκετς και έργα που ανεβάζαμε. Με έβαζαν πάντα να λέω τα ποιήματα γιατί ήμουν το παιδί με την δυνατή φωνή και την καλή άρθρωση. Και εκεί στα 15, κάνοντας τη Μαίρη στη φαλακρή τραγουδίστρια του Ιονέκσκο μαζί με τα μεγάλα παιδιά του Sorbonne στην Γαλλική ακαδημία, ένας φίλος του πατέρα ήρθε και μου είπε «Τι έγινε Κατερίνα, πάμε για το Εθνικό;». Στα 17 πλέον ήξερα ότι αυτό θα είναι η ζωή μου.  Θα ζήσω και θα πεθάνω σαν ηθοποιός!

Πότε κάνεις την πρώτη σου επαγγελματική δουλειά ως ηθοποιός;

Πριν τελειώσω την σχολή του Εθνικού. Τώρα νομίζω μπορώ να το πω, γιατί απαγορεύονταν να παίξουμε πριν τελειώσουμε. Το καλοκαίρι από το 2ο προς το 3ο έτος έκανα «Θεά Αθηνά» στην Ιφιγένεια εν Ταύροις.

Έχεις παίξει σε πολλές μεγάλες θεατρικές παραγωγές σε Αμερική και Ευρώπη, όπως η Λυσιστράτη, η λυσσασμένη γάτα κ.α. Πιστεύεις ότι διαφέρουν από τις Ελληνικές παραγωγές και γιατί;

Ανάλογα με την παραγωγή, υπάρχουν και εκεί χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγές βεβαίως. Η ποιότητα ποικίλει νομίζω το ίδιο από χώρα σε χώρα, απλώς στη Νέα Υόρκη ειδικά υπάρχει μια τρομακτική προσφορά ταλέντου. Αυτό σημαίνει ότι έχουν να διαλέξουν από πιο πολλούς υποψηφίους, απευθύνονται σε πολύ μεγάλο κοινό. Από όλο τον κόσμο έρχονται να δουν θέατρο στη Νέα Υόρκη! Το Broadway ανεβάζει υψηλού προϋπολογισμού παραγωγές, υπάρχουν όμως και παραγωγές εκτός Broadway που μπορείς να βρεις εξαιρετικά έργα, εξαιρετικά παιγμένα και σκηνοθετημένα με πολύ λιγότερα χρήματα.

Κατερίνα μετά από πολύ  δουλειά χρόνων έχεις χτίσει ένα πολύ καλό βιογραφικό, το οποίο σου δίνει και το εισιτήριο να συμμετέχεις στην ταινία «Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι». Πες μας δύο λόγια για την συμμετοχή σου αυτή, τι αποκόμισες;

Στο «μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι» έκανα έναν πολύ μικρό ρόλο, βέβαια αυτό ήταν μεγάλη εμπειρία γιατί έζησα πραγματικά την υπερπαραγωγή στο cinema.

Είχε συζητηθεί η ταινία και ήσουν με ένα casting πολύ σημαντικών ηθοποιών

Ναι φυσικά, έπαιζαν σπουδαίοι ηθοποιοί,  η Penelope (Cruz), ο Nicolas Cage και ο John Hurt. Εγώ όμως θεωρώ ορόσημο την ταινία μου με τον Eric Rohmer, ένα μεγάλο κύριο του Ευρωπαϊκού cinema που είχα την πολύ καλή τύχη να με διαλέξει. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη μου ταινία εκτός ελληνικών συνόρων. Χρονολογικά, η πρώτη ήταν μια Βουλγάρικη ταινία, Γερμανοβουλγαροελληνική παραγωγή, με την οποία πήρα το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στην Βερόνα στην Ιταλία, ακολούθησε το «μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι» και μετά «Ο τριπλός πράκτορας» που ήμουν πρωταγωνίστρια όπως και στην Βουλγάρικη. Αμέσως μετά ήρθε μια Ουγγρική ταινία, η οποία έγινε και τρομακτική εμπορική επιτυχία στην Βουδαπέστη.

Πες μας περισσότερα πράγματα για την ταινία «Τριπλός πράκτορας»

Η ταινία «Τριπλός πράκτωρ» είναι μια ταινία εποχής, τοποθετημένη στο Παρίσι του '36. Ο Eric Rohmer, ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος, ήταν πραγματικά για εμένα ένα ορόσημο στην καριέρα μου. Μου έδωσε φτερά γιατί με εμπιστεύθηκε. Βέβαια ήταν και μια φοβερή εμπειρία από πλευράς βεληνεκούς της ταινίας, είχε παγκόσμια διανομή, μετρήθηκαν οι αντοχές μου και βέβαια το να παίζεις ως απόλυτη πρωταγωνίστρια σε μια ταινία βασισμένη επάνω σου στην γαλλική γλώσσα, που δεν είναι η μητρική μου, είναι καταπληκτικό.

Πιστεύεις ότι αυτό σε απογείωσε περισσότερο;

Φυσικά, η ταινία του Eric Rohmer πρώτα απʼ όλα μου «έφερε» την Ουγγρική ταινία, πλέον άρχισαν να με καλούν σε διεθνή φεστιβάλ ως κριτική επιτροπή, το οποίο έχει διαρκέσει τα τελευταία 6-7 χρόνια και νομίζω ότι είναι ένα καλό εισιτήριο και για το μέλλον. Έπειτα η Ουγγρική και η Βουλγάρικη ταινία μου έδωσαν ένα μέτρο. Στην Ουγγρική βέβαια παίζω ελληνικά, είναι μια comedy. Στην Βουλγάρικη έπαιξα αγγλικά και με ντουμπλάρισαν στα βουλγάρικα. Στο Rohmer έπαιζα γαλλικά και ακουγόμουν γαλλικά με την δική μου φωνή. Θυμάμαι η προφορά μου είχε καταπλήξει τον Rohmer, ο οποίος με ρώτησε «Πόσα χρόνια έμεινες στην Γαλλία;» και φυσικά του είπα «Δεν έχω ζήσει ποτέ στη Γαλλία». Το Γαλλικό Ινστιτούτο με ακολούθησε μέχρι το Παρίσι και τον Rohmer.

Έπειτα το «μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» επίσης ήταν μια πολύ καλή εμπειρία γιατί παρότι είχα έναν μικρό ρόλο μου έδωσε την δυνατότητα να δω τι σημαίνει υπερπαραγωγή στο cinema και ένα υπέροχο καλοκαίρι με τα τρία μου παιδιά στην Κεφαλονιά. (γέλια)

Φέτος έκανα ένα άλλο άνοιγμα, θεατρικό, στις Βρυξέλλες. Εκτός από την «Λαίδη Τσάτερλι» την περσινή σεζόν έκανα και «Αριάδνη» σʼ ένα πολυθέαμα με χορό, όπερα, προβολές και λόγο βασισμένο πάνω στον «Θησέα». Το καλοκαίρι έκανα ένα μονόλογο πάλι, την «Σονάτα του σεληνόφωτος» του Ρίτσου, πήγε πάρα πολύ καλά. Αυτό μου έδωσε πάρα πολύ μεγάλη χαρά γιατί είναι ωραίο να βλέπεις ότι ο κόσμος δεν φοβάται τα μεγάλα κείμενα που είναι «αντιεμπορικά» αλλά αποδείχθηκε τόσο εμπορικό.

Δεν βαριέται δηλαδή ο κόσμος τον μονόλογο...

Εξαρτάται από τον μονόλογο. Είναι η τέταρτη φορά που κάνω μονόλογο στην καριέρα μου και μπορώ να πω πως μου έχει «κάτσει καλά». Την πρώτη φορά ήταν ένα έργο της Πέγκα «Κέιτ Κόλβιτς μιλάει για τη μοντέρνα τέχνη». Ήμουν έγκυος στον γιό μου, στο τρίτο μου παιδί, που σημαίνει πριν 12 χρόνια. Παρότι ήταν ένας σουρεαλιστικός μονόλογος βασισμένος πάνω στην γερμανίδα χαράκτρια Κέιτ Κόλβιτς, υπαρκτό πρόσωπο, πήγε πολύ καλά. Μετά η «Σονάτα» που την έκανα γαλλικά, μετά ελληνικά και τώρα αυτό, «Η πόρνη από πάνω», που πρέπει να σου πω πως ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά αυτό το κείμενο.

Για έναν ηθοποιό είναι δύσκολο να κάνει μονόλογους;

Θέλει υπερπροσπάθεια! Ας αρχίσουμε από το απλό, την εκμάθηση του κειμένου. Δεν έχεις κάποιον να σου δώσει μια ατάκα, είσαι μόνος σου, εσύ και ο κόσμος. Η εκμάθηση είναι που λέμε «πρέπει να το λες και στον ύπνο σου» (γέλια) ή όπως λέω εγώ «πρέπει να το ξέρουν μέχρι και οι φτέρνες σου το κείμενο» να το ξέρεις και ανάποδα δηλαδή. Οι μοναδικές σου ατάκες, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, είναι η μουσική που ενδεχομένως μπαίνει σε κάποια σημεία, αυτά που συνδέονται με κίνηση, ειδάλλως είσαι εσύ, το κοινό κι ο Θεός! (γέλια)

Έχει όμως και τα ατού του ο μονόλογος. Σου επιτρέπεται να «ξεδιπλώσεις» και δεν χρειάζεται να «μαζέψεις» γιατί υπάρχει ο συνάδελφος επάνω στην σκηνή που πρέπει να του επιτρέψεις να έχει τον χώρο του. Στον μονόλογο υπάρχει και δυσκολία αλλά και ευκολία μαζί. Καλείσαι να..τα δώσεις όλα!

Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση στο Καφεθέατρο, «Η πόρνη από πάνω»

Εδώ κάνω έναν μονόλογο τον οποίο με το που τον πρωτοδιάβασα φέτος τον Αύγουστο τον ερωτεύτηκα! Είναι αυτό που λένε «έρωτας με την πρώτη ματιά» γιατί πολλές φορές σου δίνουν έργα και λες «Εντάξει, θα το κάνω..είναι μια δουλειά, ένα αξιοπρεπές έργο..». Αυτό εδώ το έργο το λάτρεψα με το που το διάβασα. «Η πόρνη από πάνω»… Στον Αντώνη (Τσιπιανίτη) όταν μου το πρωτοέφερε του είπα «Πώς σου ήρθε αυτός ο τίτλος;», μου λέει «Είναι μια αληθινή ιστορία. Μια εποχή μετακόμισε πάνω από το σπίτι μου μια πόρνη» και έτσι άρχισε η ιδέα να στρυφογυρίζει στο μυαλό του μέχρι που γεννήθηκε αυτό το έργο με την Ερατώ από την Πρέβεζα. Μετακομίζει μια πόρνη στο διαμέρισμα από πάνω της και αλλάζει τη ζωή της. Οι παραστάσεις έχουν ξεκινήσει από τις 26 Ιανουαρίου και θα πάμε και μετά το Πάσχα, είναι νωρίς το Πάσχα φέτος. Παίζουμε Τετάρτη με Κυριακή, Τετάρτη-Πέμπτη & Κυριακή στις 20:30, Σάββατο 21:30 και 12:00 μεταμεσονύκτια, νομίζω ότι του πάει πολύ, και Παρασκευή στις 21:30 επίσης.

Κατερίνα τα χόμπι σου είναι η ξιφασκία και ο μοντέρνος χορός, ποιό από τα δύο προτιμάς;

Προτιμώ τον χορό, αφού συνεχίζω ακόμη και σήμερα με μια εξαιρετική δασκάλα, την Αλίκη Γερμανού, 8 χρόνια πια. Κάνω έναν συνδυασμό μοντέρνου και μια κινέζικη τεχνική, Μπούτο. Αυτό με βοηθάει πολύ και ως άτομο και ως ηθοποιό, μου έχει δώσει πολλά και στην κίνηση, με έχει απαλλάξει νομίζω από τον ναρκισσισμό στην κίνηση μου.

Η ξιφασκία πώς προέκυψε;

Την ξιφασκία την κάναμε στο Εθνικό, θεατρική ξιφασκία, την οποία την λάτρευα! Για να καταλάβεις στις διπλωματικές εγώ έπαιζα και την πριγκίπισσα και τον πολεμιστή. Ο αδελφός μου ο Ηλίας ήταν πρωταθλητής στην ξιφασκία.

Κατερίνα η τελευταία τηλεοπτική σου δουλειά ήταν στη σειρά «4» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Πιστεύεις ότι λόγω της κρίσης θα σταματήσουμε από εδώ και πέρα να βλέπουμε αξιόλογες δουλειές;

Δεν γίνονται πλέον παραγωγές, το βλέπουμε όλοι, γίνονται ελάχιστες. Βέβαια η κρίση πιστεύω ότι έχει και τα θετικά της, δηλαδή ξεχωρίζει τα ερίφια από τα πρόβατα κατά κάποιον τρόπο. Νομίζω ότι το «4», που πήγε πολύ καλά σε θεαματικότητα και ήταν μια πολύ καλή και σοβαρή παραγωγή αλλά και «Το νησί» που έκανε επίσης πολύ υψηλά ποσοστά θεαματικότητας, δηλαδή δύο μεγάλες παραγωγές που έγιναν στην τηλεόραση, απέδειξαν ότι όταν επενδύονται κάποια χρήματα αποδίδουν κιόλας. Επειδή όμως πρέπει να ευχόμαστε πάντα για το καλύτερο πιστεύω ότι η ποιότητα από μόνη της έχει μια δύναμη! Δεν νομίζω ότι θα σταματήσουν ποτέ να γίνονται καλές παραγωγές, απλά περνάμε μια κάμψη...

 
Κάποιον ρόλο που έχεις υποδυθεί τον έχεις ταυτίσει με εσένα;

Θα έλεγα ότι μπαίνω στου ρόλους, αλλά δεν ταυτίζομαι. Δεν νομίζω άλλωστε ότι υπάρχουν ρόλοι που θα μπορούσαν απόλυτα να ταυτιστούν με έμενα, την Κατερίνα, ως άτομο. Και μάλιστα αυτό που μου δίνει χαρά είναι ότι πολλές φορές με βλέπουν άνθρωποι που με γνωρίζουν από κοντά και μου λένε «Πόσο διαφορετική είσαι και ως αύρα και εξωτερικά» αυτό σημαίνει ότι αλλάζω εξωτερικά, μπαίνω δηλαδή μέσα στους ρόλους.

Δεν πιστεύεις δηλαδή ότι υπήρξε κάποτε ρόλος που να σε έκανε να ταυτιστείς;

Κάποια κομμάτια ναι σίγουρα, εξάλλου αυτή είναι η αποστολή του θεάτρου και για τους θεατές από κάτω, ταυτίζονται με κομμάτια του ρόλου που βλέπουν από τον ηθοποιό πάνω στη σκηνή. Και στην τηλεόραση συμβαίνει αυτό σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά όχι  δεν θα έλεγα πως μου έχει συμβεί έστω και μία φορά να ταυτιστώ απόλυτα.

Η κρίση έχει επηρεάσει την προσέλευση του κοινού στο θέατρο;

Εγώ πιστεύω πως έχει επηρεάσει προς το καλό.

Πώς το δικαιολογήσεις αυτό;

Πρώτον, είναι μια προσιτή διασκέδαση, δεύτερον η τηλεόραση έχει πέσει πολύ ποιοτικά οπότε το κοινό έχει αρχίσει να ξαναβγαίνει και τρίτον είναι μια προσιτή διασκέδαση (γέλια) το ξαναλέω αλλά με την έννοια του ότι όταν θες να βγεις και έχεις πλέον την δυνατότητα να δεις θέατρο σε μια τιμή πολύ κοντά στην τιμή ας πούμε του εισιτηρίου του cinema τότε το επιλέγεις, εμείς για παράδειγμα έχουμε εισιτήρια 12 και 15 ευρώ. Θεωρώ πως είναι πολύ λιγότερο για μια οικογένεια να βγεί και να πάει θέατρο αντί να πάει και να φάει έξω ας πούμε ή να πάει σε ένα ρεμπετάδικο. Στο θέατρο πάει ο κόσμος και δεν είναι θέμα μόνο καλών παραγωγών, καμιά φορά οι υπερπαραγωγές δεν «περπατάνε» γιατί ο κόσμος μπορεί να βλέπει ότι έχουν επενδυθεί λεφτά αλλά δεν υπάρχει ουσία. Με μεγάλη μου χαρά βλέπω ότι τα τελευταία χρόνια «πηγαίνουν» παραστάσεις που είναι περιορισμένου προϋπολογισμού αλλά στόμα με στόμα έχουν διαδοθεί ότι είναι πολύ καλές, όπως μονόλογοι σαν την «Πόρνη από πάνω», η «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου», η «Συμβολαιογράφος».

Ποιά τα σχέδιά σου για το 2012; Μια ευχή για το κοινό μας..

Για το κοινό, όχι μια αλλά πάρα πολλές ευχές, πολλές ευχές για αφθονία εφ όλης της ύλης και του πνεύματος όμως (γέλια). Για το 2012 έχω την «Ερατώ» την γυναίκα από την Πρέβεζα στην «Πόρνη από πάνω» του Αντώνη Τσιπιανίτη στο Καφεθέατρο. Επίσης σκέπτομαι διάφορα, και για ταινία, στο απώτερο μέλλον, όχι άμεσα.

Εύχομαι καλή επιτυχία λοιπόν σε ότι κάνεις

Καλές και καλοπληρωμένες δουλειές για όλους μας και σας περιμένω στο Καφεθέατρο. Θα περιμένω να ακούσω την κριτική σας μετά, αυτό είναι πολύ σημαντικό, και το εννοώ!

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Η πόρνη από πάνω»

www.artistbook.gr
1/2/2012

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ιούλιος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
12
3456789
1011

Μουσική - Συναυλίες

Vassiliki Papaioannou - Journey
1213141516
1718

Θέατρο - Παραστάσεις

Casting Παρα…λόγου
1920212223
24252627282930
31
Ιούλιος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Άλκηστη - Καλοκαιρινή περιοδεία

Άλκηστη - Καλοκαιρινή περιοδεία | Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Η τραγωδία του Ευρυπίδη, Άλκηστη, σε καλοκαιρινή περιοδεία. Ένα έργο που δείχνει το πρότυπο της γυναικείας συζυγικής αφοσίωσης. Ο Απόλλωνας, τιμωρημένος από τον Δία, αναγκάστηκε να υπηρετήσει σαν κοινός θνητός τον βασιλιά των Φερών, ...
Αλεξάνδρα Λέρτα - Τζένη Καπάδαη

Αλεξάνδρα Λέρτα - Τζένη Καπάδαη | Θέατρο Ρεματιάς

Συναυλία με την Αλεξάνδρα Λέρτα και την Τζένη Καπάδαη στο Θέατρο Ρεματιάς στην περιοχή του Χαλανδρίου. Η Αλεξάνδρα Λέρτα παρουσιάζει, λίγο πριν την επίσημη έκδοσή του, τον δεύτερό της δίσκο με τίτλο "The Echoing Green". Αυτή είναι η ...

Αρχη