ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Παπαδήμα-Μποστατζόγλου:Η καθημερινότητα έχει χιλιάδες μικρά συζυγικά εγκλήματα

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Ads
Δήμητρα Παπαδήμα-Γιάννης Μποσταντζόγλου, ζευγάρι εδώ και χρόνια στην ζωή, φέτος τους συναντάμε σε αυτόν το ρόλο και στο σανίδι. Ο Κυριάκος Τσικορδάνος είχε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα μαζί τους...  

Γιάννη Μποσταντζόγλου, Δήμητρα Παπαδήμα φέτος συναντιέστε επί σκηνής στο Θέατρο του Ήλιου  με τη θεατρική παράσταση «Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα», μιλήστε μας λίγο για αυτή σας τη συνεργασία.

(Παπ) Είναι ένα έργο που αγαπά πάρα πολύ ο Γιάννης. Μας το πρότειναν & από την πρώτη στιγμή του Γιάννη του άρεσε του έκανε το κλικ. Κι εμένα φυσικά μου άρεσε και αποφασίσαμε να το ανεβάσουμε. Είναι ένας ρόλος για το Γιάννη που θεωρείται κόντρα σε όλα αυτά που έχει κάνει και έχει περάσει, σαν κωμικός ηθοποιός. Μου αρέσει κάθε βράδυ όταν μου λέει στο τέλος το μονόλογο και εξομολογείτε τον ερωτά του, πραγματικά δακρύζει. Θεωρώ ότι μας ταιριάζει και στους δυο μας αυτή η παράσταση και πραγματικά είμαι πολύ χαρούμενη.

(Μπο) Το ίδιο θα έλεγα κι εγώ, νομίζω ότι έχουν ταιριάξει και στους δυό μας πάρα πολύ καλά οι ρόλοι. Η μεν Δήμητρα θεωρώ ότι τώρα δικαιώνεται, γιατί θεωρώ ότι και οι δυο μας έχουμε παίξει πράγματα θα έλεγα που δεν κολλάγανε σε μας. Είναι η λειτουργία του ηθοποιού τέτοια, που σου προτείνουν πράγματα, που τις περισσότερες φορές τα κάνεις για βιοποριστικούς λόγους, δεν κάνεις πάντα αυτό που πραγματικά θέλεις. Από τα εκατό, τα πέντε σχεδόν είναι αυτά που θέλεις, λοιπόν τώρα αυτή η παράσταση είναι τις πέντε και για τους δυο μας. Άλλωστε έφτασα στα 62, είμαι ένας άνθρωπος με εμπειρίες, δεν είμαι κανένας «χαχαχούχας». Έχουμε μέσα μας και άλλα στοιχεία που ποτέ δεν τα σκέφτηκαν κάποιοι επιχειρηματίες να τα εκμεταλλευτούν.

Ποια θεωρείτε μικρά συζυγικά εγκλήματα σε ένα γάμο;

(Παπ) Η καθημερινότητα, που έχει χιλιάδες τέτοια μικρά συζυγικά εγκλήματα, εδώ βέβαια ο συγγραφέας διαπραγματεύεται το πάθος ή την έλλειψη του πάθους του παρελθόντος. Το αν υπάρχει ή αν δεν υπάρχει, τον έρωτα, ενώ εγώ προσωπικά βρίσκω το χρόνο, ως κύριο οργανωτή της ζωής ενός ζευγαριού.

Νιώθετε ότι οι ρόλοι επηρεάζουν την ψυχική διάθεση των ηθοποιών;


(Παπ) Κατά κάποιο τρόπο, ιδίως στην αρχή στις πρόβες, αλλά και αργότερα στις πρώτες παραστάσεις, σίγουρα τον επηρεάζουν. Μετά αυτό γίνεται πια ρουτίνα αν και με αυτό το έργο δεν μπορείς να πεις σε καμία περίπτωση... «με έχει φάει η ρουτίνα».

(Μπ) Θεωρώ ότι εμείς επηρεάζουμε τους ρόλους και αν ερχόμαστε άκεφοι, κουρασμένοι για παράδειγμα, σίγουρα δεν μπορούμε να είμαστε στο επίπεδο που πρέπει να είμαστε. Χρειάζεται να είμαστε σε μια συνεχή εγρήγορση και προσοχή και φυσικά δέσιμο μεταξύ μας.

Κα Παπαδήμα εκτός από ηθοποιός είστε και συγγραφέας. Σκέφτεστε κάποια στιγμή, να γράψετε και να ανεβάσετε μια θεατρική παράσταση;

(Παπ) Έχω γράψει θεατρικά έργα και ένα από αυτά έχει ανέβει το 2001 για λίγο χρονικό διάστημα. Θα ήθελα πάρα πολύ φυσικά να ανέβουν τα έργα μου και φυσικά να παιχτούν. Don't worry...be happy (γέλια)

Ποια θεατρική και ποια τηλεοπτική παράσταση θεωρείτε σταθμό στην καριέρα σας;


(Μπ): Όχι για να πρωτοτυπήσω αλλά κάθε δουλειά μου αρέσει. Είναι ευνόητο ότι κάποιες ήταν περισσότερο επιτυχημένες από κάποιες άλλες. Είμαι υπερήφανος για 2-3 τηλεοπτικές δουλειές ή για κάποιες με το Γιάννη Κακλέα, με μια ομάδα που είχαμε κάνει. Αλλά ακόμα και για τα χειρότερα και το εννοώ αυτό, δεν το λέω για τις εντυπώσεις, με ενδιαφέρει να κάνω το καλύτερο εκείνη τη στιγμή.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού όταν παρακολουθεί την παράσταση; Τι αίσθηση σας αφήνει;

(Παπ) Οι αντιδράσεις είναι περίεργες, άλλες φορές το κοινό γελάει και άλλες δεν μιλάει καθόλου. Επίσης άλλη φορά έχουν σηκωθεί δυο γιαγιάδες με τα παιδάκια και έχουν φύγει. Βλέπω το κοινό να παθαίνει κάτι. Το έργο είναι ιδιόμορφο, είναι έντονο, είναι αληθινό.

(Μπ) Εγώ πιστεύω αν διαφημίζαμε το έργο, θα έλεγα αληθινό θέατρο. Με ποια έννοια; Όχι ότι είμαι ψωνάρα και νομίζω ότι είμαι τοπ, αλλά έχουμε παραμάθει σε κάτι περίεργες ερμηνείες, απλώς να πρωτοτυπούν για να πρωτοτυπούν. Δηλαδή παρατονίσματα, αδιαφορία σχεδόν στη φορά του λόγου, αν δεν έχει βαρύτητα ο λόγος, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Ενώ σε εμας λειτουργεί αυτό το πράγμα και σε πολύ μεγάλο βαθμό μάλιστα. Οπότε ο θεατής όταν έρχεται να δει το Γιάννη που νομίζει, να κάνει αστειάκια και τον βλέπει να κάνει κάτι άλλο ή τη Δήμητρα που την έχει συνηθίσει διαφορετικά να την βλέπει κάπως αλλιώς, εκπλήσσεται. Βλέπει, όχι μια κατάθλιψη, αλλά μια πιο ουσιαστική παράσταση, με λίγα λόγια, ένα έργο που είναι απρόβλεπτο.

www.artistbook.gr
13/12/2012

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Νοέμβριος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930
Νοέμβριος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Ένα μπαούλο παραμύθια

Ένα μπαούλο παραμύθια | Τόπος αλλού

Τι κρύβει η σοφίτα του σπιτιού μας; Χώρος μυστήριος και γι΄ αυτό μαγευτικός. Αυτό αναρωτήθηκαν η Φιλιώ και η Ανέτα και αποφάσισαν μια μέρα να κατακτήσουν τον μυστηριώδη κόσμο της σοφίτας του σπιτιού τους. Τα κλειδιά βρέθηκαν και ...
Γιάννης Κότσιρας - Ανείπωτα

Γιάννης Κότσιρας - Ανείπωτα | Σταυρός του Νότου - Κεντρική σκηνή

Στα τραγούδια της καρδιάς του θα μάς ταξιδέψει φέτος ο Γιάννης Κότσιρας. Ανήσυχος και με διαρκή διάθεση για ανανέωση, ο αγαπημένος ερμηνευτής αποφάσισε, με τις φετινές ζωντανές του εμφανίσεις στο «Σταυρό του Νότου», να πάει κόντρα στο ...

Αρχη