Συνέντευξη - Σωτηρία Κολόζου: «Η Τέχνη είναι προσπάθεια δημιουργίας μιας άλλης πραγματικότητας»

Συνεντεύξεις
08/03/2018

Ads

Με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Η φιλοσοφία ενός γάτου» στο Cartel Τεχνοχώρο είχαμε τη χαρά να μιλήσουμε με τη σκηνοθέτη της παράστασης Σωτηρία Κολόζου, η οποία είναι ταυτόχρονα και μια από τους πρωταγωνιστές αυτού του αλληγορικου παραμυθιού. 

* * * * * * * * * * * * *  * * * * * 

Για τη φετινή σας παράσταση «Η φιλοσοφία ενός γάτου» επιλέξατε να βασιστείτε σε ένα κείμενο του Μπάμπη Άννινου που μας πηγαίνει πίσω στο 1884. Για ποιο λόγο επιλέξατε αυτό το κείμενο;
Το λογοτεχνικό κείμενο του Μπ. Άννινου «Ο γάτος της γειτόνισσας», τόσο θεματικά όσο και γλωσσικά, μας γοήτευσε. Ένας γάτος κατηγορείται και τιμωρείται για όσα ένας γάτος είναι αδιανόητο να έχει διαπράξει. Και μάλιστα ένας γάτος που δεν «γεννήθηκε» στο σπίτι μας, αλλά σε αυτό της γειτόνισσας. Η μετατόπιση της ευθύνης  είναι διπλή, επομένως και η απομάκρυνση της, μεγαλύτερη και, ως εκ τούτου, γοητευτική. Ωστόσο, η γλώσσα του Άννινου είναι αυτή που με το ρυθμό, τη μελωδικότητά της  «προκαλεί» τη διάθεση για μελέτη και πείραμα. Διότι είναι ταυτόχρονα, γνωστή και άγνωστη. Θεωρείται «παλιά»,  αλλά στην  παράσταση μεταμορφώνεται σε «νέα». Συνδιαλέγεται και συγκρούεται με τη σύγχρονή μας γλώσσα.
 

Εντοπίζετε στοιχεία ομοιότητας τόσο του αρχικού κειμένου, όσο και της δικής σας θεατρικής παράστασης με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα;
Εντοπίζουμε πάρα πολλές ομοιότητες γενικά με την πραγματικότητα και όχι ειδικά με την ελληνική. Και αυτό θα έλεγα ότι είναι «η κατάρα» της Τέχνης. Να μοιάζει σε πολλά με την πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, αυτό είναι και το στοίχημα του δημιουργού με τον εαυτό του. Να μοιάζει όλο και λιγότερο με την πραγματικότητα.
 
Ο γάτος της παράστασης ξεφεύγει από τα στενά όρια του καθωσπρεπισμού και τιμωρείται για εγκληματικές πράξεις που ουδέποτε διέπραξε. Πιστεύετε πως σήμερα ψάχνουμε για αποδιοπομπαίους τράγους; Και αν ναι, σε ποιες πτυχές της ζωής μας;
 
Πιστεύω ότι ο αμυντικός μας μηχανισμός αναζητά την εύκολη λύση. Καλύπτει έτσι όλες τις πτυχές της ζωής μας και δεν ψάχνουμε για αποδιοπομπαίους τράγους. Τους έχουμε ήδη βρει. Τις περισσότερες φορές, ο κύριος  υπεύθυνος μιας  κατάστασης είναι ο «κανείς». Ενώ, ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι «κάποιος» με ονοματεπώνυμο, δημοσιευμένο πάντα για το «κοινό καλό». Κατά την άποψή μου, πρόκειται επίσης για  ένα πρωτόγονο στοιχείο, που δεν έχει αποβληθεί και, μάλλον, θα δυσκολευτούμε να το αποβάλλουμε. Θεματικά, η παράστασή μας ασχολείται και με αυτό.
 

Πώς αντιμετωπίζετε εσείς τους κανόνες και τα ηθικά πρότυπα της «καλής κοινωνίας»;
Δυστυχώς δεν κατανόησα ποτέ ποιός είναι ο  ακριβής ορισμός της καλής κοινωνίας. Ειδικά αυτής εντός των εισαγωγικών!
 

Τι νοιώθετε για τους ανθρώπους που σπάνε τα ταμπού και δεν φοβούνται την έκθεση στα μάτια του κοινωνικού συνόλου;
Αν η λέξη «ταμπού» συμφωνούμε ότι σημαίνει κάτι που, κοινωνικά, «απαγορεύεται» να συζητηθεί ή να τροποποιηθεί, τότε μπορώ να πω ότι η εξέλιξη συντελείται μόνο με αλλαγές και αν οι αλλαγές δεν επέλθουν μέσω συζήτησης,  επέρχονται μέσω της βίας. Με πολλά θύματα. Πολλά αθώα θύματα. Όποιος ξεκινά μία συζήτηση για τα ταμπού –υπό αυτήν την έννοια-θα πρέπει να έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο πολιτισμού, να τον θεωρούμε πρώτιστα δίκαιο και αποφασιστικό και, έπειτα, θαρραλέο και πρωτοποριακό.
 

Πιστεύετε στη λογική του δυισμού που θέλει το κακό και το καλό να ενυπάρχουν στην ανθρώπινη φύση;
Πιστεύω στην ύπαρξη της θεωρίας του δυϊσμού, αλλά και στην έλλειψη λογικής του. Και πιστεύω ότι δυστυχώς διαχωρίζει τα πάντα, και όχι μόνο το καλό και το κακό. Εδικά όμως για αυτό το τελευταίο δεν μπορώ να μιλήσω. Πρόκειται για ένα πεδίο με το οποίο ασχολούνται οι θρησκείες και δεν μπαίνω σε ξένα χωράφια!
 

Επομένως βρισκόμαστε σε μια συνεχή, εσωτερική μάχη. Τι πιστεύετε πως χρειάζεται για να επικρατήσει η …καλή μας πλευρά;
Γνωρίζω μόνο τη δική μου εσωτερική μάχη, η οποία δεν έχει να κάνει ούτε με το καλό ούτε με το κακό. Μαίνεται χρόνια και δεν μπορώ να προβλέψω πότε και αν θα τελειώσει. Όταν και αν σταματήσει να με ταλανίζει- πράγμα που ελπίζω, αλλά δεν πιστεύω- υπόσχομαι να το μοιραστώ!
Στην παράσταση αναλαμβάνετε το ρόλο του σκηνοθέτη, του ηθοποιού ενώ παράλληλα γράφετε και την πρωτότυπη μουσική.Ποιος από τους τρεις αυτούς ρόλους σας γεμίζει περισσότερο;
 
Δεν χρησιμοποιώ αυτούς τους ρόλους μόνο για να εκφραστώ, αλλά κυρίως για να επικοινωνήσω. Και είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους που απολαμβάνουν την πνευματικότητα των συνεργατών και συναδέλφων μου. Δίχως τις ιδιότητες αυτές, δεν θα είχα τη δυνατότητα ούτε καν να τη γνωρίσω. Εκμεταλλεύομαι τις μέτριες ικανότητές μου κυρίως για την απόλαυση της επαφής μαζί τους. Αυτό με γεμίζει.


 

Η παράσταση σας, τρομακτικά επίκαιρη, μας βάζει σε σκέψεις. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους θεατές της παράστασης;
Ο στόχος μας δεν έχει σχέση καθόλου με προώθηση κανενός μηνύματος. Αυτό είναι δουλειά άλλων, των διαφημιστών για παράδειγμα. Και φυσικά δεν είναι κατακριτέο, αλίμονο αν δεν το κάνουν! Προσωπικά, θεωρώ την Τέχνη προσπάθεια δημιουργίας μιας άλλης πραγματικότητας. Όπως κάνει ένα παιδί παίζοντας: δημιουργεί έναν δικό του κόσμο. Η ειδοποιός διαφορά της τέχνης του θεάτρου με το παιδικό παιχνίδι έγκειται στη συνειδητή οργάνωση του καλλιτέχνη και στην ανάγκη του για παρουσία θεατών. Πρόκειται για ανώδυνο, ακίνδυνο παιχνίδι ενηλίκων, που μοιράζονται εξωκοινωνικούς κανόνες για κάποιες στιγμές.

Από την άλλη πλευρά, πρέπει να παραδεχτούμε ότι το θέατρο είναι ένας κοινωνικός θεσμός. Και ως τέτοιος δεν μπορεί παρά να «φέρει» τον κοινωνικοπολιτικό μας λόγο. Υπό αυτήν την έννοια,  η μετάθεση ευθυνών και η τιμωρία κάποιου επειδή επέλεξε να είναι ελεύθερος δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από την παραδοχή της απάθειάς μας και την ένδειξη των αντιφατικών αντιδράσεών μας στο τραγικό. Στο άκουσμα ενός στυγερού εγκλήματος πάθους όλοι σοκάρονται και δικαιολογημένα. Στην αναγγελία ενός πολέμου ή στις φρικιαστικές του εικόνες είμαστε συνηθισμένοι. Αδικαιολόγητα. Να ένας πλεονασμός της υποκρισίας: «εγκλήματα πολέμου»! Σα να είναι νομιμοποιημένος και αποδεκτός ο πόλεμος αλλά όχι κάποιες πράξεις εντός του!

Στην παράστασή μας, θέτουμε τα ίδια μας τα ερωτηματικά και τις απορίες μας, όχι παγιωμένες απόψεις.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ 

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Προσωπική Συμφωνία του Roland Harwood

Προσωπική Συμφωνία του Roland Harwood | Από Μηχανής Θέατρο

 Στο Από Μηχανής Θέατρο θα παρουσιαστεί από την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου και κάθε Τετάρτη στις 18:00, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 18:00 μια μεγάλη σύμπραξη πρωταγωνιστών όλων των γενεών, Νικήτας Τσακίρογλου, Χρήστος ...
Κρινιώ Νικολάου

Κρινιώ Νικολάου | El Convento Del Arte

Μετά την περσινή της πετυχημένη παράσταση στο El Convento Del Arte, η Κρινιώ Νικολάου, επιστρέφει στην αγαπημένη σκηνή του Μεταξουργείου για μια πρώτη φθινοπωρινή εμφάνιση, το Σάββατο 20 Οκτωβρίου. Ξεχωριστή τραγουδίστρια και δημιουργός ...

Αρχη