ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Χάρης Βόρκας:Τίποτα στο θέατρο δεν γίνεται χωρίς θυσία

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Ads
Συνέντευξη στον Κυριάκο Τσικορδάνο

Φέτος σε βλέπουμε να παίζεις και να σκηνοθετείς για 2η συνεχή χρονιά την «Παναγία των Παρισίων». Παράλληλα ανεβάζεις και τον «Μάγο του Οζ» στο θέατρο Ορφέας. Πες μας Δύο λόγια για αυτές τις παραστάσεις.
Η «Παναγιά των Παρισίων» μετά την περσινή επιτυχία της, παρουσιάζεται για δεύτερη σαιζόν στο Θέατρο Ορφέας (πρώην Χατζηχρήστου).  Πρόκειται για μια μιούζικαλ εκδοχή του κλασικού μυθιστορήματος του Βίκτωρ Ουγκώ, κορυφαίου αριστουργήματος του ρομαντισμού, πάνω στην θεατρική διασκευή της αλησμόνητη Τζένης Καρέζη η οποία το είχε πρωτοανεβάσει στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1979 στο θέατρο Αθήναιον. Η ίδια ενσάρκωσε την Εσμεράλντα, και η σκηνοθεσία ήταν του Κώστα Καζάκου που υποδυόταν και τον Κουασιμόδο.  Στην δική μας παράσταση, έγινε ένα πάντρεμα της πρόζας με την φόρμα της όπερας, μιας και επελέγησαν γνωστές μελωδίες και άριες από όπερες, πάνω στις οποίες γράφτηκαν ανάλογοι στίχοι και προέκυψαν τα τραγούδια.  Έτσι προέκυψε ένα πρωτότυπο μετά-μιούζικαλ, το οποίο αγκαλιάστηκε κι επαινέθηκε πολύ κολακευτικά από το κοινό, δικαιώνοντας το τολμηρότατο και ριψοκίνδυνο εγχείρημα!  Φέτος, αποφάσισα να συμμετάσχω κιόλας στο καστ της παράστασης, στον ρόλο του ποιητή Πιέρ Γκρενγκουάρ, ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζεται με τον συγγραφέα. Ευτύχησα να έχω εκλεκτούς συντελεστές ως συνεργάτες. Τις μουσικές διασκευές και την ενορχήστρωση ανέλαβε ο Γιώργος Νιάρχος, τους στίχους έγραψε ο Άρης Δαβαράκης, τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο Ντέιβιντ Νεγρίν, τις χορογραφίες έστησε η Όλια Στεφανίδου, τους φωτισμούς σχεδίασε η Ελευθερία Ντεκώ και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Καίτη Μαλέσκου. Επίσης χαίρομαι που συμπρωταγωνιστώ με εξαιρετικούς συναδέλφους, τον Κωνσταντίνο Καζάκο ως Κουασιμόδο, την Μαρία Κορινθίου ως Εσμεράλντα, τον Κοσμά Ζαχάρωφ ως Κλωντ Φρολλό, την Μαρία Ιωαννίδου που ενισχύει φέτος την διανομή, σε φιλική συμμετοχή, στον τραγικό ρόλο της Μάνας κι έναν πολυμελή ταλαντούχο θίασο, που πλαισιώνει τους πρωταγωνιστές χορεύοντας και τραγουδώντας. 
Παράλληλα, στην παιδική σκηνή του θεάτρου Ορφέας, με τους ίδιους περίπου συντελεστές, παρουσιάζω φέτος το πασίγνωστο κλασικό αριστούργημα του Λάιμαν Φρανκ Μπάουμ, "Ο μάγος του Οζ", που αναμένεται να μαγέψει μικρούς και μεγάλους!  Στην παράσταση, που είναι γεμάτη από λάμψη, φαντασμαγορικά σκηνικά, εφέ και φώτα, εντυπωσιακά πολύχρωμα λαμπερά κοστούμια και συγκλονιστική μουσική, τον ρόλο του Μάγου του Οζ, υποδύεται ένας πραγματικός μάγος-ταχυδακτυλουργός, ο Μάγος Luigelo, ο οποίος εκτελεί πολλά μαγικά κόλπα επί σκηνής, με την συμμετοχή και του κοινού.
 
Πόσο μεγάλο ήταν το ρίσκο στο να ανεβάσεις μια τέτοια θεατρική παράσταση όπως «Η Παναγία των Παρισίων»' που συνεπάγεται με υψηλό budget
 Δανειζόμενος τα λόγια της αθάνατης Αλίκης Βουγιουκλάκη, που είχε συνηθίσει το κοινό σε μεγαλειώδεις και υπέρλαμπρες παραστάσεις υψηλού επιπέδου, αναβαθμίζοντας γενικά την θεατρική παραγωγή, έχω να πω πως, «τίποτα στο θέατρο δεν γίνεται χωρίς θυσία, χωρίς αγωνία, χωρίς ρίσκο...!» Αναλαμβάνοντας λοιπόν προσωπικά ένα ρίσκο τεράστιο με την «Παναγία των Παρισίων», η οποία πρόκειται για μια πολυδάπανη υπερπαραγωγή, όπως εξάλλου απαιτεί το είδος του μιούζικαλ και μάλιστα σε μια τέτοια χρονική περίοδο, που η οικονομική κρίση έχει επιφέρει τεράστιο πλήγμα σε όλους τους τομείς, συνεπώς και στο θέατρο, καλώ και προσκαλώ το θεατρόφιλο κοινό, τώρα που η διασκέδαση τείνει να καταντήσει είδος πολυτελείας, να έρθει στο θέατρο Ορφέας για να ξεχαστεί, να συγκινηθεί και να διασκεδάσει. Το δικαιούται.

Πώς επικράτησε τελικά η Μαρία Κορινθίου έναντι της Δέσποινας Βανδή στο ρόλο της Εσμεράλντα;
Η Δέσποινα Βανδή, η οποία προσεγγίστηκε με συγκεκριμένο καλλιτεχνικό σκεπτικό, δεδομένου ότι είναι μια καταξιωμένη επαγγελματίας τραγουδίστρια, οπότε θα είχε και πάρει διαφορετική μορφή το μιούζικαλ που θα δημιουργούσα, χαιρέτισε την πρόταση που της έκανα με εξαιρετικό ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς λόγω ειλημμένης απόφασης να συμμετάσχει σε μια άλλη μελλοντική παραγωγή ενός μιούζικαλ των Αλέξανδρου Ρήγα-Δημήτρη Αποστόλου, δεν μπορούσε να αποδεχτεί την πρόσκλησή μου για να παίξει στην "Παναγία των Παρισίων".   Η Μαρία Κορινθίου, ως νέα, όμορφη και ταλαντούχα ηθοποιός με έντονο ερωτισμό και ταμπεραμέντο, που τραγουδάει και χορεύει όμορφα, θεώρησα λοιπόν και δικαιώθηκα, πως ήταν η ιδανική Εσμεράλντα, ξέροντας πως η ηρωίδα του έργου είναι ένα πανέμορφο κορίτσι 16 χρονών, που ερωτεύεται μέχρι θανάτου, όπως λέει και η ίδια μέσα στο έργο και τελικά πληρώνει αυτή την ερωτική ομορφιά με την ίδια τη ζωή της. 
 
Πόσο τυχερός έχεις σταθεί επαγγελματικά και με τι κριτήριο διαλέγεις να απαντήσεις θετικά σε μια θεατρική πρόταση;
Ευτύχησα, στα πρώτα βήματά μου στο θέατρο, να συμμετάσχω σε εξαιρετικές παραστάσεις, με μεγάλη καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία.  "Οι Φοιτηταί" (μιούζικαλ) κι "Ερρίκος Δʼ" στο Εθνικό Θέατρο, "Ο Γενικός Γραμματεύς" (οπερέτα) στην Εθνική Λυρική Σκηνή, "Με το ίδιο νόμισμα" στο Θέατρο Λαμπέτη και φυσικά, στην "Μάλα, η μουσική του ανέμου" του Νίκου Καρβέλα, στο Θέατρο Παλλάς, δίπλα στην Άννα Βίσση.  Την συγκεκριμένη παράσταση την ξεχωρίζω, γιατί εκτός από την μοναδική εμπειρία της συνεργασίας με την μεγάλη λαμπερή σταρ, για την οποία έχω να θυμηθώ και να πω τα καλύτερα, είχα τη ευκαιρία να παίξω έναν ακραίο ρόλο τελείως κόντρα στην ιδιοσυγκρασία και το φυσικό μου, ο οποίος, όπως έμαθα αργότερα, γράφτηκε από τον Νίκο Καρβέλα ειδικά για μένα, έχοντάς με ξεχωρίσει από την ακρόαση.  Στην τηλεόραση, επίσης στάθηκα τυχερός, συμμετέχοντας σε μια μεγάλη επιτυχία του MEGA, το "Δέκα λεπτά κήρυγμα", το οποίο μου χάρισε αναγνωρισιμότητα και αγάπη από τον κόσμο, πολύτιμο εφόδιο για την μετέπειτα πορεία μου, μέχρι και σήμερα.  Συνεργάστηκα επίσης με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως ο Πέτρος Φιλιππίδης, η Ντίνα Κώνστα, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, η Ελένη Ανουσάκη, καθώς και με νεώτερους συναδέλφους.  Τέλος, είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ και με την αγαπημένη Ρούλα Κορομηλά, στο πρωινό του STAR, έχοντας αποκομίσει πολύτιμη εμπειρία σ' έναν τομέα που δεν έχει να κάνει με την υποκριτική, αλλά με την παρουσίαση τηλεοπτικής εκπομπής.  Προσωπικό κριτήριο για να απαντήσω θετικά σε μια θεατρική πρόταση, αποτελεί κυρίως το εκάστοτε έργο, σε σχέση με τον σκηνοθέτη και το καστ, αλλά φυσικά και το ύφος και όχι την έκταση κατ' ανάγκην του ρόλου, τα οποία εξασφαλίζουν μια πετυχημένη πιστεύω συνεργασία.
 
Υπάρχει κάποιος Έλληνας η ξένος ηθοποιός που θα ήθελες να συνεργαστείς;
Στην Ελλάδα, έχουμε σπουδαίους ηθοποιούς, μεγάλου διαμετρήματος, με τους οποίους θα ήθελα κάποια στιγμή να συνεργαστώ στο μέλλον, είτε ως συνάδελφος ηθοποιός, είτε ταυτόχρονα και ως σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας.  Ενδεικτικά ξεχωρίζω, από άντρες τον Κώστα Βουτσά, τον Γιάννη Φέρτη, τον Δάνη Κατρανίδη, τον Γρηγόρη Βαλτινό, τον Γιάννη Μπέζο, τον Γιώργο Κιμούλη, τον Σπύρο Παπαδόπουλο, τον Παύλο Χαϊκάλη,  κι από γυναίκες, την grande dame Νόνικα Γαληνέα, την Ρένη Πιττακή, την Αντιγόνη Βαλάκου που ήταν και η αγαπημένη μου δασκάλα στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, την Άννα Παναγιωτοπούλου, την Μίρκα Παπακωνσταντίνου, την Νένα Μεντή, την Κάτια Δανδουλάκη, την Χρύσα Ρώπα, την Κατιάνα Μπαλανίκα, την Χρυσούλα Διαβάτη, την Πέμη Ζούνη, την Φιλαρέτη Κομνημού, την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, την Ελένη Ράντου.  Από ξένους ηθοποιούς, θα ονειρευόμουν μια συνεργασία με Sean Connery, Robert de Niro, Al Pacino, Johnny Depp, Tom Hanks, Sophia Loren, Liza Minnelli, Julie Andrews, Chita Rivera, Vanessa Redgrave, Glenda Jackson, Meryl Streep, Cate Blanchett.
 
Πώς αντιμετωπίζεις την αναγνωρισιμότητα που έχεις από τον κόσμο;
Συνηθίζω να είμαι ειλικρινής όταν μου κάνουν αυτή την ερώτηση: η αναγνωρισιμότητα είναι κάτι που με συναρπάζει, με γοητεύει και με κολακεύει, γιατί είναι μια έννοια συνυφασμένη με την ιδιότητα του ηθοποιού, ο οποίος "παίζει" για τον κόσμο και ο κόσμος με την σειρά του, του το ανταποδίδει.  Είναι η μεγαλύτερη δύναμη που μπορεί ν' αποκτήσει ένας ηθοποιός, ως αντίκρισμα της καλλιτεχνικής αξίας του κι εγώ την αποζητώ και την επιζητώ, τολμώ να δηλώσω, επιθυμώντας να εκτεθώ στην αδέκαστη κρίση του κοινού, μέσα από διάφορους καλλιτεχνικούς πειραματισμούς και να εισπράξω την ορθή κρίση ή και επίκριση ακόμα, που θα με βοηθήσει να βελτιώνομαι συνεχώς ως καλλιτέχνης, ασχέτως καθιέρωσης και καταξίωσης.  Πολλοί καλλιτέχνες καταφέρονται εναντίον της αναγνωρισιμότητας, δηλώνοντας πως την απεχθάνονται ή τους ενοχλεί!  Θεωρώ ότι είναι ψέμα και αν μη τι άλλο αγένεια και ασέβεια απέναντι στο κοινό, που μόνο αυτό έχει την δύναμη να εξυψώσει ή να εξαφανίσει έναν καλλιτέχνη.  Ο κόσμος που μας παρακολουθεί, είναι πολύ έξυπνος και με αλάνθαστο ένστικτο μπορεί να διακρίνει και να εκτιμήσει την αλήθεια του κάθε καλλιτέχνη και να τον ανταμείψει ανάλογα...
 
Τι αγαπάς και τι μισείς στους ανθρώπους;
Ας μου συγχωρεθεί που θεωρώ ως το μεγαλύτερο προσόν ενός ανθρώπου και αγαπώ, σχεδόν νοσηρά, την ομορφιά!  Πιστεύω αυτό που είπε ο Jean Anouilh, ότι δηλαδή "η ομορφιά είναι από τα ελάχιστα πράγματα που δεν οδηγούν στην αμφισβήτηση του Θεού", γιατί, όπως θα μπορούσε να συμπληρωθεί κι από τον Stendhal, "η ομορφιά είναι μια υπόσχεση ευτυχίας..."  Μαζί με την ομορφιά, υποκλίνομαι ταυτόχρονα και στον ερωτισμό. Επίσης εκτιμώ στους ανθρώπους την ειλικρίνεια, την δικαιοσύνη, την ταπεινοφροσύνη, την αθωότητα, την εξυπνάδα και ξεχωριστά, την μόρφωση, την καλλιέργεια και την κομψότητα!  Μισώ απίστευτα το να είναι κάποιος δήθεν και να συμπεριφέρεται τοιουτοτρόπως, σιχαίνομαι την αλαζονεία, την κακογουστιά, την ημιμάθεια, την αχαριστία, τον συμβιβασμό, την τσιγκουνιά γιατί όποιος είναι τσιγκούνης στην τσέπη είναι και στην καρδιά, την χυδαιότητα, την έλλειψη υγιούς φιλοδοξίας, τον αμοραλισμό.
 
Ποιες είναι οι σκέψεις σου για το μέλλον ως παραγωγός, ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης;
Και οι τρεις ιδιότητές μου, του ηθοποιού, του σκηνοθέτη και του θεατρικού επιχειρηματία-παραγωγού, συγκλίνουν στην εξής σκέψη-στόχο για το μέλλον,  οφείλω αρχικά στους γονείς μου, που χωρίς αυτούς θα ήμουν ένα τίποτα, αν υποτεθεί ότι τώρα είμαι κάτι, στον εαυτό μου και φυσικά στο κοινό, μια καλλιτεχνική πορεία χαραγμένη σε σωστό δρόμο από απόψεως ήθους και επιλογών, δείγματα δουλειάς που ν' απευθύνονται σ' ένα ευρύτατο φάσμα λαού. Δεν έχω καμιά ενοχή απέναντι στην εμπορικότητα, ίσα-ίσα που είναι το ζητούμενο, ως το άλλο πρόσωπο του ποιοτικού που να χαρακτηρίζονται ωστόσο από ποιότητα και υψηλές προδιαγραφές, αγάπη στο θέατρο και θρησκευτική σχεδόν αφοσίωση στην τέχνη γενικότερα.  Αυτά θα με πείσουν, εύχομαι μετά από πολλά χρόνια, όταν κάποια στιγμή θα πλησιάζω στο τέλος και θα γυρίσω πίσω να κοιτάξω, να πω στον εαυτό μου ότι μάλλον σωστά διάλεξα κι αποφάσισα να διαβώ το κατώφλι του θεάτρου! 

www.artistbook.gr
28/11/2012

 

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Ιούνιος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1234
567891011
12

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παιχνίδια εξουσίας

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
13

Θέατρο - Παραστάσεις

Η βεντάλια
Παρασκευή + 13

Μουσική - Συναυλίες

Γιάννης Χαρούλης
1415161718
19202122232425
2627282930
Ιούνιος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Ο θρύλος του αγίου Κάρτακ και το μικρό λουλούδι

Ο θρύλος του αγίου Κάρτακ και το μικρό λουλούδι | Πειραιώς 260

Παράσταση βασισμένη στο θρυλικό αριστούργημα του Γιόζεφ Ροτ με τίτλο "Ο θρύλος του αγίου πότη". Και άγιος και πότης; Την παράθεση δυο φαινομενικά ασύνδετων κόσμων επιχειρεί στη «διαθήκη» του, το τελευταίο του διήγημα, ο συγγραφέας ...
Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης

Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης | Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Η Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης, υπό τη διεύθυνση του σπουδαίου Γιούρι Τεμιρκάνοφ, με τα έργα Έργα "Ρίμσκι-Κόρσακοφ, Τσαϊκόφσκι, Ραχμάνινοφ, Στραβίνσκι" προσκαλεί το κοινό σε δύο ξεχωριστές βραδιές κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης.  ...

Αρχη