ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Χάρης Σώζος: Η παγίδα είναι στο DNA του ανθρώπου.

Συνεντεύξεις
11/09/2013

Ads
Ο Κυριάκος Τσικορδάνος μίλησε με τον Χάρη Σώζο για την φετινή του παρουσία στην θεατρική παράσταση «Η Παγίδα» αλλά και για τις παγίδες που συναντάμε στη ζωή μας…

Κε Σώζο φέτος πρωταγωνιστείτε στη θεατρική παράσταση " Η Παγίδα" του Ρομπέρ Τομά" στο θέατρο "ELIART" πείτε μας γι αυτή την παράσταση.
Για 2η χρονιά συνεχίζει να μας κρατάει «παγιδευμένους» και εμάς και τους θεατές και το εννοώ αυτό, μέσα από ανατροπές και χιούμορ μια αστυνομική περιπέτεια που εξελίσσεται σʼ ένα κοσμικό χειμερινό θέρετρο.
Ένας άντρας δηλώνει στον επιθεωρητή της περιοχής την εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης και την εξαφάνιση της συζύγου του. Ωστόσο, μετά από λίγο εμφανίζεται μία κυρία που συστήνεται ως η σύζυγός του. Ο επιθεωρητής βρίσκεται μπροστά σε δίλημμα: ποιόν να πιστέψει;  Τον άντρα που ορκίζεται πως βλέπει για πρώτη φορά αυτή τη γυναίκα ή μήπως τη γυναίκα που επιβεβαιώνει κάθε στοιχείο της ταυτότητάς της;
 Από κει και πέρα ένας ιστός πλέκεται γύρω από τον ήρωα και στην προσπάθειά του να ξεφύγει βρίσκεται όλο και περισσότερο μπλεγμένος. Είναι τόσο καλογραμμένο το έργο που ο θεατής μένει καθηλωμένος από την αρχή μέχρι το τέλος.
 Εκεί που πιστεύει ότι βρήκε τι συμβαίνει ένα νέο γεγονός  παρουσιάζεται ακυρώνοντας  την προηγούμενη πεποίθηση του και αυτό συνεχίζεται μέχρι το τέλος όπου εκεί συμβαίνει μια ανατροπή που κανείς δεν την περιμένει!
Είναι ένα έργο, φοβερά καλογραμμένο, από έναν μάστορα του είδους και που ο ίδιος  ο Χίτσκοκ, το είχε ζητήσει για να το κάνει ταινία, αλλά δεν πρόλαβε.
Νομίζω ότι  η παράσταση,  σκηνοθετημένη με λιτή και αφαιρετική ματιά, από τον Γιώργο Φραντζεσκάκη  και παιγμένη από τους  Αννέτα Παπαθανασίου, Χρήστο Ευθυμίου, Κορίνα Αλεξανδρίδου, Κωνσταντίνο  Λεβαντή και τον Δημήτρη Πετρόπουλο, δίνει την δυνατότητα σε όλους μας, να συμμετέχουμε σε ένα «Σκηνικό παιχνίδι» και να προσφέρουμε στους θεατές, ένα αισθητικό και υποκριτικό αποτέλεσμα, χαρίζοντάς τους μια  θεατρική βραδιά, που σέβεται τον θεατή.
Επίσης θα ήθελα να πω ότι η μετάφραση – διασκευή είναι του  Δημήτρης Μυράτ, το  σκηνικό και τα κοστούμια της Καλλιόπης Ζαφειροπούλου, η μουσική επιμέλεια της Μαρίας Χριστίνας Κριθαρά , οι φωτισμοί του Παναγιώτη  Μανούση,  βοηθός Σκηνοθέτη  η Ελένη Βουτυρά και πολύτιμος βοηθός παραγωγής, ο  Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος.

Ποιές ιδιαιτερότητες παρουσιάζει ο ρόλος σας;
Κάθε ρόλος έχεις τις ιδιαιτερότητες του. Ο συγκεκριμένος έχει πάρα πολλές δυσκολίες, γιατί υποκριτικά πρέπει ο ηθοποιός να χρησιμοποιήσει όλο το εύρος των ικανοτήτων του. Υπάρχουν στιγμές κωμικές, στιγμές έκπληξης, πανικού, απογοήτευσης, θυμού, φόβου και φτάνει μέχρι την τραγική κατάπτωση του. Έχει δηλαδή απαιτήσεις που ένας ηθοποιός είναι αναγκασμένος να ξεχάσει τις (ευκολίες του) και να χρησιμοποιήσει όλα του τα εκφραστικά μέσα, για να μπορέσει να ισορροπήσει,  ακροβατώντας πάνω σε ένα τέτοιο πολύπλοκο χαρακτήρα. Οφείλω να ομολογήσω ότι είναι ο πιο σύνθετος, όχι ο πιο δύσκολος, χαρακτήρας που έχω αντιμετωπίσει ποτέ μου και έχω την αίσθηση, ότι θα είναι και ένας από τους πιο αγαπημένους μου.

Πιστεύετε ότι η κοινωνία μας απαρτίζεται από τέτοιου είδους πλεκτάνες & «παγίδες» όπως βλέπουμε στην παράσταση;
Νομίζω ότι «ίσως» υπάρχουν και χειρότερες, αν παρακολουθήσει κανείς την πολιτική ζωή του τόπου μας τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει ότι οι πλεκτάνες, οι ίντριγκες και οι (λαμογιές), είναι σε καθημερινή διάταξη.  Εξάλλου παγίδες υπάρχουν και σε κοινωνικό και πολλές φορές και οικογενειακό περιβάλλον. Σε ένα κόσμο τόσο αγχωμένο η παγίδα έχει καταστεί αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσης του ανθρώπου. Από τα αρχαία χρόνια, από τότε που ο άνθρωπος στάθηκε όρθιος στα πόδια του, το πρώτο πράγμα που έμαθε για να μπορέσει να βρει τη τροφή του, χωρίς να έχει άμεσο κίνδυνο, ήταν να στήνει παγίδες. Η παγίδα νομίζω ότι είναι στο DNA του ανθρώπου. Υπάρχει και η «ερωτική παγίδα» ακόμα, που χρησιμοποιείς για να πιάσεις στα δίχτυα σου κάποιον που αγαπάς. Στο πόλεμο επίσης είναι μέσα στις τεχνικές που αναπτύσσονται με απώτερο σκοπό την νίκη.  Όλοι μας πάλι πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής μας αισθανόμαστε παγιδευμένοι: μέσα σε μια χώρα, σε μια πόλη, σε μια οικογένεια, σε μια σχέση.
 
Κάνοντας έναν υπολογισμό της μεγάλης σας σταδιοδρομίας στην υποκριτική, υπάρχει κάποιο ανεκπλήρωτο όνειρο, κάτι που θα θέλατε να κατακτήσετε στο  μέλλον;
Το «μεγάλη» είναι υπερβολικό. Έχω κάνει πιστεύω μια σταθερή πορεία στον χώρο της τέχνης μου και έχω παίξει σε έργα που νιώθω υπερήφανος. Όσον αφορά το ανεκπλήρωτο όνειρο, η απάντηση είναι,  Όχι! Είμαι τόσο συμφιλιωμένος με τον εαυτό μου, τόσο ευχαριστημένος μʼ αυτά που έχω κάνει στη ζωή μου, που δεν έχω κανένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, ή όνειρο που θα ήθελα να πραγματοποιήσω. Πάντα η επόμενη δουλειά που θα μου τύχει και θα την επιλέξω, θα είναι αυτή που θα ήθελα να κάνω.

Πώς περνάτε στον ελεύθερο σας χρόνο; Υπάρχει κάποιο προσωπικό καταφύγιο;
Ο ελεύθερος χρόνος στις μέρες μας είναι κάτι σχετικό. Παρόλα αυτά πάντα βρίσκω χρόνο να τρυπώσω στο προσωπικό μου καταφύγιο, που είναι η αγκαλιά των παιδιών μου, η επαφή, η επικοινωνία και το παιχνίδι μαζί τους.  Ένα άλλο καταφύγιο που έχω, είναι να καβαλάω την μηχανή και να φεύγω προς άγνωστη κατεύθυνση, προσπαθώντας να κατευνάσω το καθημερινό άγχος της ζωής, να ηρεμήσω και να επιστρέψω για να συνεχίσω να ζω και να παλεύω, για ένα καλύτερο αύριο.

Τα μελλοντικά επαγγελματικά σας σχέδια;
Αυτό τον καιρό βρίσκομαι σε συζητήσεις, οι οποίες θα οριστικοποιηθούν σε λίγες μέρες, για μια παράσταση με ένα εξαιρετικό έργο, το οποίο σχεδιάζουμε να ανέβει τον Ιανουάριο.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα πριν ανακοινωθεί κάτι επισήμως. 
Επίσης του χρόνου θα ξανακάνω τον «Τζάκ και τη Φασολιά», μια παιδική παράσταση η οποία ανέβηκε πέρσι και πήγε εξαιρετικά. Και σκέφτομαι να κάνω και ένα έργο που αγαπώ πολύ, εμπλεκόμενος ακόμη -παρʼ ότι οι εποχές είναι δύσκολές- και στην παραγωγή του.
www.artistbook.gr
22/10/2012

Σχετικά άρθρα

ΕΙΔΑΜΕ – «Το μελτεμάκι»: Μια ανάσα δροσιάς μέσα στο καλοκαίρι

Μια ευχάριστη, δροσερή και καλοκαιρινή κωμωδία είναι το θεατρικό έργο «Το μελτεμάκι» του Παντελή Χορν, το οποίο παρουσιάζει φέτος σε περιοδεία το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας σε σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου. Βρεθήκαμε στο Κηποθέατρο Παπάγου, παρακολουθούσαμε την παράσταση και σας παρουσιάζουμε τις εντυπώσεις μας. Χωρίς εντυπωσιασμούς και τεχνάσματα από την πλευρά της σκηνοθεσίας, με απλές, αλλά ουσιαστικές ερμηνείες και ένα λιτό, αλλά λειτουργικό σκηνικό, η παράσταση κερδίζει το κοινό από την πρώτη στιγμή, λόγω της εντιμότητας των συντελεστών της. Οι ηθοποιοί λειτουργούν ομαδικά, καταφέρνοντας να «σώζουν» κάποιες ερμηνευτικές αδυναμίες των νεότερων συντελεστών. Το μόνο αρνητικό στοιχείο της παράστασης ...

Σχόλια

0 σχόλια
* Απαιτούμενα πεδία
Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης

Ατζέντα

Οκτώβριος - 2017
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
1
2

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
34

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
Αύγουστος
5

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
Άμλετ
Αύγουστος

Μουσική - Συναυλίες

Vanessa Mae
6

Θέατρο - Παραστάσεις

Mon Petit Prince
Άμλετ
Αύγουστος

Μουσική - Συναυλίες

Disney in concert - Magical music from the movies
78
910

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
1112131415
16

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
17

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
1819202122
23

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
24

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
2526272829
30

Θέατρο - Παραστάσεις

Στέλλα Βιολάντη
31
Οκτώβριος - 2017

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Το παιχνίδι του Δολοφόνου

Το παιχνίδι του Δολοφόνου | ΗΒΗ

Το παιχνίδι του δολοφόνου των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα στη θεατρική σκηνή ΗΒΗ από τις 18 Οκτωβρίου. Απρίλιος 1959. Έπαυλη στην Κηφισιά. Ο εφοπλιστής Παύλος Μαυρίδης βρίσκεται νεκρός. Στη σκηνή εφτά πρόσωπα του στενού του ...
EX EYE

EX EYE | Gagarin 205

Οι EX EYE έρχονται από την Αμερική για μία πολλά υποσχόμενη συναυλία στο Gagarin 205 στις 3 Νοεμβρίου. Οι EX EYE φτιάχνουν μουσική που έχει δύναμη, έλεγχο, κίνηση, μουσική συγκεκριμένης αποστολής και προορισμού. Μουσική που ...

Αρχη