"Τα Μικρά του Παπαδιαμάντη" από τον Άρη Ρέτσο στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια. Κερδίστε προσκλήσεις!

Ads
Κερδίστε 2 διπλές προσκλήσεις!

Ένας σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης του ελληνικού θεάτρου, ο Άρης Ρέτσος, αφού μας αποκάλυψε τον ηχητικό πλούτο των Τραγωδιών του Αισχύλου και του Σοφοκλή στο Αρχαίο Δράμα, βάζει στο στόμα του τις ποικίλες λέξεις του Παπαδιαμάντη, τις ζεσταίνει στον λόγο του και τις αφήνει να πετάξουν στο μισοσκόταδο του θεάτρου.

«Τα Μικρά του Παπαδιαμάντη» είναι ο τίτλος της παράστασης – αναλόγιο στην οποία ο Άρης Ρέτσος παρουσιάζει τα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Σταχομαζώχτρα» και «Γουτού Γουπατού».

Λέξεις, προτάσεις, μετεωρισμοί, χνάρια ανθρώπων, χαρές λύπες, σάτιρα και τραγικός λόγος, φωτίζουν τον Μέγα μικρόκοσμο και τα Πάθη των "απλών ανθρώπων" του Σκιαθίτη συγγραφέα, αποκαλύπτοντας παράλληλα και τον δικό μας κόσμο. Όλη η εσωτερική ένταση και το κέφι του μας απελευθερώνουν, μας παρηγορούν και μας χαροποιούν.
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης μας οδηγεί με το απαράμιλλο ύφος και ήθος της γλώσσας του σε άλλες εποχές και σε μια Ελλάδα τόσο μακρινή... όσο και κοντινή, διδάσκοντάς μας σιωπηλά.

«ΣΤΑΧΟΜΑΖΩΧΤΡΑ»
Η γυναίκα που ακολουθεί τις άλλες γυναίκες του θερισμού μαζεύοντας ό,τι απόμεινε.
«... τὸ πρώτιστον εἰσόδημα τῆς θεία-Ἀχτίτσας προήρχετο ἐκ τοῦ σταχομαζώματος. Τὸν Ἰούνιον κατ᾿ ἔτος ἐπεβιβάζετο εἰς πλοῖον, ἔπλεεν ὑπερπόντιος καὶ διεπεραιοῦτο εἰς Εὔβοιαν. Περιεφρόνησε τὸ ὀνειδιστικὸν ἐπίθετον τῆς «καραβωμένης», ὅπερ ἐσφενδόνιζον ἄλλα γύναια κατ᾿ αὐτῆς, διότι ὄνειδος ἀκόμη ἐθεωρεῖτο τὸ νὰ πλέῃ γυνὴ εἰς τὰ πελάγη. Ἐκεῖ, μετ᾿ ἄλλων πτωχῶν γυναικῶν, ἠσχολεῖτο συλλέγουσα τοὺς ἀστάχυς, τοὺς πίπτοντας ἀπὸ τῶν δραγμάτων τῶν θεριστῶν, ἀπὸ τῶν φορτωμάτων καὶ κάρρων...»

Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Η Σταχομαζώχτρα» πρωτοδημοσιεύτηκε τα Χριστούγεννα του 1889 και ίσως είναι το δημοφιλέστερο διήγημά του. Οι περιπέτειες, η αγωνία και ο αγώνας επιβίωσης που δίνει η θεια-Αχτίτσα, η σταχομαζώχτρα, για να μεγαλώσει τα δύο ορφανά εγγόνια της, είναι µια συγκινητική Χριστουγεννιάτικη ιστορία µε αίσιο τέλος.

Η ιστορία διαδραματίζεται γύρω στο 1870. Η θεία-Αχτίτσα έχει χάσει τον άντρα της και τους δυο γιους της. Ο τρίτος της γιος είναι κάπου στην Αμερική. Ζει πολύ φτωχικά με τα δυο ορφανά εγγονάκια της που τα φροντίζει με πολλή αγάπη και στοργή. Παραμονές Χριστουγέννων ο γιος της από την Αμερική, της στέλνει ένα γράμμα με ένα σημαντικό ποσό χρημάτων. Ένα γράμμα που αλλάζει σε μια στιγμή τη ζωή των δυο μικρών παιδιών και της καλής γιαγιάς τους. Η γλώσσα του Παπαδιαμάντη χαίρεται γι΄ αυτήν: «Και ιδού διατί η φτωχή γραία εφόρει την ημέραν των Χριστουγέννων καινουργή άδολην μανδύλαν, τα δε δύο ορφανά είχον καθαρά υποκαμισάκια δια τα ισχνά μέλη των και θερμήν υπόδεσιν δια τους παγωμένους πόδας των».

«ΓΟΥΤΟΥ ΓΟΥΠΑΤΟΥ»
Θεωρεί τον εαυτό του άχρηστο... Είναι κουτσός, κουλός, μουγγός. Είναι ο Μανολιός το Ταπόι. Ο Μανόλης έχει ελάχιστους φίλους, οι περισσότεροι τον περιγελούν λόγω της αναπηρίας του και ιδίως της δυσκολίας του στην επικοινωνία. Όμως, υπάρχουν άνθρωποι που τον καταλαβαίνουν και τον υπερασπίζονται. Ο Μανόλης ανήκει στους μεγάλους περιθωριακούς της Παπαδιαμαντικής κοινότητας.

«...Τὸν ἐπετροβολοῦσαν οἱ μάγκες τῆς ἀγορᾶς,τὸν ἐχλεύαζον τὰ κορίτσια τῆς γειτονιᾶς,τὸν ἐφοβοῦντο τὰ νήπια καὶ τὰ βρέφη. Τὸν ἔλεγαν κοινῶς «ὁ Ταπόης» ἢ «ὁ Μανώλης τὸ Ταπόι».
―Ὁ Ταπόης! Νά, ὁ Ταπόης ἔρχεται...
Φόβος καὶ τρόμος ἐκολλοῦσε τὰ ἄκακα βρέφη εἰς τὸ ἄκουσμα τοῦ ὀνόματος τούτου. Ἡ νεολαία τοῦ χωρίου, οἱ θαμῶνες τῶν μαγαζειῶν καὶ τῶν καφενείων, δὲν ἔπαυαν ποτὲ νὰ τὸν πειράζουν.
― Εἶσ᾽ ἕνα χταπόδι, καημένε Μανωλιό· εἶσαι χταπόδι.
Κ᾽ ἐκεῖνος, μὲ τὴν γλῶσσάν του τὴν δεμένην διὰ γλωσσοδέτου μέχρι τῆς ρίζης τῶν ὀδόντων, ἀπήντα:― Ναί, εἶμι ταπόι!... Ἰσὺ εἶσι ταπόι...» (Ναι, είμαι χταπόδι. Εσύ είσαι χταπόδι.)

Το διήγημα Γουτού Γουπατού δημοσιεύτηκε την Πρωτοχρονιά του 1899. Ανήκει στην τρίτη περίοδο της συγγραφικής δράσης του Παπαδιαμάντη, η οποία έχει χαρακτηριστεί περίοδος λυρισμού και πάθους, με ήρωες μετανάστες, ορφανά και γενικά αδύναμες ομάδες του πληθυσμού.
Ο συγγραφέας, χωρίς κανένα μελοδραματισμό, με προσοχή, σεβασμό και ευαισθησία, μας αφηγείται ένα επεισόδιο από τη ζωή του ανάπηρου Μανόλη, χωρίς να αποκλείει τα κωμικά στοιχεία που προκύπτουν, ίσως ως αναπόφευκτα "ανθρώπινο", ίσως και σαν την μοναδική διέξοδο του θεατή, αναγνώστη, ή ακροατή. Ο περίτεχνος τρόπος επεξεργασίας του κωμικού στοιχείου καθιστά το συγκεκριμένο έργο υπόδειγμα μεγάλης δεξιοτεχνίας και απαράμιλλου ήθους. Ένα κείμενο με εκπληκτική ανθεκτικότητα και επίκαιρη πνοή.

 

Λόγος – Εικόνα – Μουσική. Ένα αφηγηματικό ταξίδι Λόγου και Ποίησης με ταυτόχρονη προβολή (projector) εντυπωσιακών εικόνων ανθρώπων και τόπων της καθημερινότητας της Νησιωτικής Ελλάδας στα τέλη 19ου-αρχές 20ου αιώνα.
Το ταξίδι αυτό Εικόνας και Λόγου συνοδεύουν μουσικά συγχορδίες του Νίκου Σκαλκώτα, βοηθώντας τον θεατή-ακροατή στο δικό του ταξίδι.

Διάρκεια: 70 λεπτά (με 5λεπτο διάλειμμα ανάμεσα στα 2 έργα)
Εισιτήρια: 8 ευρώ, 5 ευρώ (παιδικό, εφήβων, φοιτητικό, ανέργων, ατέλειες).
Κρατήσεις: τηλ: 2108673655.
Ώρες ταμείου: 10:00πμ–1:00μμ. & 5:00μμ.–7:00μμ.

Οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω email. (ΠΡΟΣΟΧΗ! Υπάρχει πιθανότητα να πάει στα spam/ανεπιθύμητη αλληλογραφία)
Τα ονόματα των νικητών θα βρίσκονται στην είσοδο.
Η κλήρωση και ενημέρωση των τυχερών θα γίνει την προηγούμενη μέρα από την παράσταση.

Καλή επιτυχία!

Περισσότερες πληροφορίες
Ο διαγωνισμός έχει λήξει

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Ατζέντα

Μη χάσω

Ο Αγησίλαγος

Ο Αγησίλαγος | Θέατρο Δημήτρης Χορν

Μετά τις εξαιρετικά επιτυχημένες sold out παραστάσεις τον περσινό χειμώνα στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», τα συνεχή sold out στη Θεσσαλονίκη, τη συμμετοχή στο 3ο Bobos Arts Festival και την περιοδεία σε Χαλκίδα, Σαλαμίνα, Λαμία, ...
Στέλιος Δάβαρης  Acoustic feat. String Trio

Στέλιος Δάβαρης Acoustic feat. String Trio | El Convento Del Arte

Συμμετέχει η Γιάννα Βασιλείου O Στέλιος Δάβαρης θα εμφανιστεί την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου στο θεατρικό χώρο του El Convento Del Arte για ένα ξεχωριστό, ατμοσφαιρικό ακουστικό live! Μέσα από μια διαφορετική, πιο εσωτερική προσέγγιση θα μας ...

Αρχη