Έως
03
Απριλίου 2018

Ράφτης κυριών

Ads

Στο έργο «Ράφτης κυριών» η φάρσα βρίσκει την πιο απολαυστική εκδοχή της. Γραμμένο στα τέλη του 19ου αιώνα αποτελεί την πρώτη μεγάλη επιτυχία του συγγραφέα και συνεχίζει από τότε τη λαμπρή του διαδρομή φτάνοντας μέχρι και σήμερα να καυτηριάζει με τόλμη και απίστευτο χιούμορ, συμπεριφορές και καταστάσεις που επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Ταχύς ρυθμός, ανατροπές, κοφτερές ατάκες, συνθέτουν ένα σύμπαν πικάντικο και κωμικό προσφέροντας μας άφθονο γέλιο.

Ο Ζεράρ Μουλινό, επιφανής γιατρός, είναι παντρεμένος με την Υβόν, ενώ παράλληλα διατηρεί ερωτική σχέση με τη Σουζάν, σύζυγο του Ωμπέν. Ο Ωμπέν απατά τη Σουζάν με τη Ρόζα, σύζυγο του Μπασσινέ, φίλου του Μουλινό. Ο Μουλινό προκειμένου να μπορεί ανενόχλητος να ζήσει τον παράνομο έρωτά του, νοικιάζει από τον Μπασσινέ ένα διαμέρισμα το οποίο μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως ραφτάδικο κι εκεί κανονίζει να συναντήσει τη Σουζάν. Όμως μόνο την ησυχία του δεν θα βρει! Από το «αμαρτωλό» διαμέρισμα περνάνε νόμιμοι σύζυγοι και παράνομοι εραστές, μια πελάτισσα του πρώην ραφτάδικου η οποία επιμένει να της πάρει ο «ράφτης» Μουλινό μέτρα για το καινούριο της φόρεμα, η μητέρα της Υβόν, κυρία Αιγκρεβίλ, υποψιασμένη για τις πονηρές προθέσεις του γαμπρού της και φυσικά ο μπάτλερ του Μουλινό, Ετιέν, το πρόσωπο που θα ανακατώσει ακόμα περισσότερο τα νερά προκαλώντας ξεκαρδιστικές καταστάσεις.

Το κλασσικό σκηνικό περιβάλλον της φάρσας με τις πόρτες έχει την τιμητική του. Η χρήση της πόρτας δεν αποκτάει μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα αλλά και δραματουργικό: το άνοιγμα ή το κλείσιμο της σηματοδοτεί όχι απλώς την είσοδο ή την έξοδο από το χώρο αλλά συνάμα την είσοδο ή την έξοδο στο γέλιο, την έκπληξη, την ανατροπή, την έκθεση, την αγωνία, την προσδοκία των ηρώων.

Το σκηνικό αυτό «πολυεργαλείο» χρησιμοποιείται με ευφάνταστους τρόπους για να μετατραπεί τελικά σε έναν άλλου είδους καθρέφτη που αντανακλά ξεκαρδιστικά τη ψυχική διάθεση των ηρώων.

Κι αν στο Ράφτη κυριών τα πρόσωπα και τα κοστούμια αλλάζουν, ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί ότι και η δική μας εποχή δεν χαρακτηρίστηκε από εκείνον τον επιφανειακό καθωσπρεπισμό που τόσο εύστοχα και αστεία καυτηριάζει ο Ζωρζ Φεντώ με το έργο του;

Φωτογραφίες


Πληροφορίες

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία-μετάφραση: Δημήτρης Μυλωνάς

Σκηνικά: Αμαλία Αντώνη

Κοστούμια: MILTOS

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Μουσική: Π. Κ.

Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Κυρμιζάκη

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκη Παναγιωτοπούλου

 

Παίζουν:

Αλέξανδρος Μπουρδούμης: Μουλινό

Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου: κυρία Αιγκρεβίλ

Ελένη Βαΐτσου: Ρόζα

Άννα Ελεφάντη: Σουζάν

Ευθύμης Μπαλαγιάννης: Ετιέν

Δημοσθένης Φίλιππας: Μπασσινέ

Ελεάνα Στραβοδήμου: Υβόν

Μαρία Χάνου: Πομπινέτ

Γιάννης Σαμψαλάκης: Ωμπέν

 

H παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

 

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό: 13€

Φοιτητικό & άνω των 65: 10€

Ανέργων: 8€

Ατέλεια: 5€

 

Προπώληση εισιτηρίων: στο τηλέφωνο 2105232097 και στο VIVA

Ημέρες και ώρες

  • Από 30-01-2018 έως 03-04-2018
    Κάθε Τρίτη 21:00
    Δευτέρα 21:00
0 Κριτικές

Κριτικές του κοινού

0 Κριτικές

Δώσε την κριτική σου

Βαθμολόγησε:

Ατζέντα

Φεβρουάριος - 2019
ΔευΤριΤετΠέμΠαρΣάβΚυρ
123
4

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
5

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
678910
11

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
12

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
1314151617
18

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
19

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
2021222324
25

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO

Μουσική - Συναυλίες

Χριστίνα Μαξούρη
26

Θέατρο - Παραστάσεις

TANGO
2728
Φεβρουάριος - 2019

Ενημερωθείτε από το Artistbook

Μην χάσω

Ο Μορμόλης

Ο Μορμόλης | Σύγχρονο Θέατρο - Εταιρεία Θεάτρου

Πρεμιέρα: Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018 Η Συντεχνία του Γέλιου επιστρέφει μετά από έναν χρόνο αγρανάπαυσης και παρουσιάζει την επετειακή παράσταση του θρυλικού «Μορμόλη» από την Κυριακή 25 Νοεμβρίου στο Σύγχρονο Θέατρο. 45 χρόνια από την ...
Ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Κύτταρο

Ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Κύτταρο | Κύτταρο Live Club

Ο Φοίβος Δεληβοριάς πέφτει, ως γνωστόν, κάθε τόσο «και σκοτώνεται». Είναι ο δικός του τρόπος να βρίσκει ξανά τον εαυτό του και το πεζοδρόμιο. Γιατί εκεί, δίπλα στα βήματα των περαστικών, στο μέρος που αν είναι να σταθείς στέκεσαι μόνο για ...

Αρχη